Ujazd, zamek biskupi (ruiny)

Zamek w Ujeździe zlokalizowano w północnej części miasta, na krawędzi niewielkiej podmokłej doliny, na zachód od kościoła św. Andrzeja. W świetle wyników badań Jerzego Romanowa najstarszym elementem założenia była kamienna wieża o boku ok. 8,4 m, sprzężona z masywnym murem obwodowym (ok. 31,5 × 23,0 m) oraz systemem wałów i fos. Obiekt przebudowywano m.in. z użyciem cegły (m.in. dom mieszkalny interpretowany jako palatium), a w 2 ćwierci XVI w. przekształcono w renesansowe założenie z zabudową wzdłuż kurtyn.

Lokalizacjawoj. opolskie, pow. strzelecki, gm. Ujazd
Współrzędne50.3912222, 18.3449111
Obszar AZP95-41
Chronologiapełne średniowiecze, późne średniowiecze, nowożytność
AutorzyDominik Nowakowski
Data udostępnienia29.12.2025

UJAZD, obecny stan zamku biskupiego, 2007 r.
UJAZD, obecny stan zamku biskupiego, 2007 r. (fot. Pudelek (Marcin Szala), CC BY-SA 3.0, z Wikimedia Commons)

Jak cytować?

Dominik Nowakowski, Ujazd, zamek, Katalog Zamków i Dworów Obronnych Śląska [https://zamki.pwr.edu.pl/ujazd-zamek-biskupi-ruiny/]. Licencja: CC BY-NC 4.0 [https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0/]. Data dostępu: 25.01.2026.

Opis

Przynależność administracyjna i toponomastyka

  • Współczesna: gmina Ujazd, pow. strzelecki, woj. opolskie.
  • Historyczne jednostki administracyjne: okręg biskupi Ujazd (biskupstwo wrocławskie); następnie m.in. księstwo opolskie (po transakcji z 1443 r.); klucz ujazdowski.
  • Nazwy historyczne: Ujazd (niem. Ujest); zapisy: 1222 – Viasd; 1245 – Viazd.

Kontekst przestrzenny, rozplanowanie, stan zachowania obiektu

W północnej części miasta, na krawędzi niewielkiej podmokłej doliny, na zachód od kościoła św. Andrzeja.

Wybór źródeł do dziejów miasta i zamku

  • 1222 – książę Kazimierz I opolski zezwolił biskupowi wrocławskiemu Wawrzyńcowi na osadzanie chłopów na prawie niemieckim lub innym w należącym do biskupa okręgu Ujazd (in territorio beati Iohannis in Viasd) (SUb, I, nr 222)
  • 1223 – biskup Wawrzyniec polecił swojemu nyskiemu wójtowi Walterowi lokację wsi i ośrodka targowego w biskupim okręgu Ujazd (SUb, I, nr 225)
  • 1235–1239 – poświadczony Ujazd jako wzorcowy ośrodek dla lokacji wsi Klucz (SUb, II, nr 105, 158)
  • 1245 – w bulli protekcyjnej papieża Innocentego IV dla biskupstwa wrocławskiego wymieniona villa Viazd (SUb, II, nr 287)
  • 1255, 1261 – biskup Tomasz I wystawił dokumenty w Ujeździe (SUb, III, nr 144, 145, 361)
  • 1260 – wzmiankowane miasto (civitas) biskupie Ujazd (SUb, III, nr 335)
  • 1272 – biskup Tomasz II wystawił dokumenty w Ujeździe (SUb, IV, nr 159, 160)
  • 1283–1290 – Stanisław, prokurator biskupi w Ujeździe (SUb, V, nr 45, 472)
  • 1291 – Piotr, prokurator biskupi w Ujeździe (SUb, VI, nr 462)
  • 1297 – biskup Jan wystawił dokumenty w Ujeździe, świadkował tamtejszy prokurator biskupi Rudolf (SUb, VI, nr 298, 318)
  • 1305 – wzmiankowane wsie należące do prokuratorii biskupiej w Ujeździe (CDS, XIV, s. 91–93)
  • 1306–1315 – biskup Henryk wystawił dokumenty w Ujeździe (RS 2894, 2964, 3486)
  • 1327–1338 – wystawił tu dokumenty biskup Nankier (RS 4624, 5497, 6075, 6095, 6096)
  • 1344 – wystawił tu dokumenty biskup Przecław (RŚl, I, nr 179)
  • 1370 – w wyniku pojednania między biskupem Przecławem a księciem Bolkiem III opolskim Karol IV Luksemburski zobligował biskupa do zburzenia wszelkich budowli i fortyfikacji wzniesionych w czasie konfliktu w Ujeździe (czu Ujesd gebüwet und gevestet hette) (LuBS, II, s. 369)
  • 1385 – Leopold von Zedlitz sprzedał Janowi von Czornberg wójtostwo w Ujeździe z uposażeniem (AAWr., sygn. KK 35; Lagerbuch, nr 1344)
  • 1386 – Jerzy Nassengneffe, prokurator w Ujeździe (CDS, XXXVI, s. 22)
  • 1401 – wystawił tu dokument biskup Wacław (AAWr., sygn. KK 37)
  • 1411 – Stefan, prokurator biskupi klucza ujazdowskiego (AAWr., sygn. 03.05.1411)
  • 1416 – Piotr i Mikołaj, wójtowie w Ujeździe (AAWr., sygn. LL 19)
  • 1419–1420 – wystawił tu dokumenty biskup Konrad; wymieniony Hartman, biskupi sędzia dworski w Ujeździe (AAWr., sygn. KK 38; sygn. 18.12.1420)
  • 1426 – wójt dziedziczny Piotr sprzedał wójtostwo Mikołajowi von Halbendorf; wymieniony biskupi sędzia dworski Mikołaj Buchwald (AAWr., sygn. KK 39)
  • 1427 – wystawił tu dokument biskup Konrad (AAWr., sygn. KK 40)
  • 1440 – Mikołaj Brzezinka, sędzia dworski (AAWr., sygn. KK 42)
  • 1443 – biskup Konrad IV sprzedał księciu opolskiemu Bolkowi V miasteczko Ujazd z twierdzą (festen), okręgiem i przynależnościami (LuBS, II, s. 370–371)
  • 1461–1466 – spór o klucz ujazdowski (Halt Ujest) oraz miasteczko i twierdzę Ujazd (Veste und Städtchen); biskup wykupił dobra, a w 1465 r. sprzedał je z prawem wykupu za 2500 guldenów księciu oświęcimsko-gliwickiemu Janowi (LuBS, II, s. 372–376; AAWr., sygn. KK 43; sygn. 30.12.1465)
  • 1478 – dokument w Ujeździe wystawił książę oświęcimsko-gliwicki Jan (LuBS, I, s. 455)
  • 1500 – biskup Jan Roth oświadczył, że wójt ujazdowski Mikołaj z Bierawy przejął od księżnej Barbary zastawione miasteczko i zamek (Feste) Ujazd; następnie biskup przekazał je Mikołajowi i Zofii w dożywocie (AAWr., sygn. KK 49; sygn. 31.03.1500)
  • 1502 – Mikołaj z Bierawy i Zofia zobowiązali się do przestrzegania postanowień dokumentu dożywocia po uzyskaniu zgody kapituły (AAWr., sygn. KK 49)
  • 1509 – Mikołaj z Bierawy z żoną Zofią sprzedali wójtostwo biskupowi Janowi Turzo; biskup przekazał im je następnie w dożywocie za 800 guldenów (AAWr., sygn. KK 50, 51)
  • 1517 – wójt Mikołaj z Bierawy uzyskał jeszcze pewne dobra od biskupa Jana Turzo (Wetzel 1866, s. 14–15)
  • 1521 – Mikołaj z Bierawy z Ujazdu (AAWr., sygn. 25.10.1521)
  • 1524 – biskup Jakub sprzedał Mikołajowi z Bierawy klucz ujazdowski, zastrzegając sobie jurydykę sądową (Wetzel 1866, s. 15)
  • 1554 – zmarł dziedzic klucza ujazdowskiego Mikołaj, syn Mikołaja z Bierawy (Wetzel 1866, s. 15)
  • 1574 – synowie Mikołaja (II) z Bierawy złożyli hołd lenny biskupowi Marcinowi (Wetzel 1866, s. 15)
  • 1592 – Ujazd kupił Sambor Dlugomil (Wetzel 1866, s. 15)
  • 1609 – Jan Dlugomil sprzedał Ujazd biskupiemu staroście krajowemu (Wetzel 1866, s. 15)

Historia budowlana obiektu

W świetle wyników badań Jerzego Romanowa przeprowadzonych w 1978 r. najstarszym elementem zamku, datowanym ogólnie na XIII w., ma być wieża zbudowana z kamienia na planie zbliżonym do kwadratu o boku ok. 8,4 m, z narożnymi przyporami.

Faza I: wieża i obwód kamienny

Z pierwszą fazą zamku identyfikowany jest także mur obwodowy, sprzężony z wieżą, do której dobijał na wysokości przypór północnej i południowej. W partii fundamentowej mur o grubości 2,2 m zbudowany był z dużych eratyków granitowych oraz łamanych kamieni bazaltowych i wapiennych, spajanych silną zaprawą wapienną. Mur wzniesiono na planie prostokąta o zaokrąglonych narożach, lekko wybrzuszonych kurtynach i wymiarach 31,5 × 23,0 m. Brama wjazdowa była zlokalizowana we wschodniej kurtynie muru, na osi wschodniej ściany wieży. Zamek otoczony był podwójnym systemem wałów i fos.

Faza II: przebudowa z użyciem cegły, palatium i nowa brama

W drugiej fazie użytkowej obiekt przebudowano z użyciem cegły palcówki. W tym czasie podwyższono mury obwodowe, a w narożniku południowo-wschodnim oraz wzdłuż wschodniej kurtyny wybudowano prostokątny w planie, jednoprzestrzenny budynek. Jego ściany o grubości ok. 1,6 m były sprzężone z murem kurtynowym, który przewyższały. Obiekt ten został zinterpretowany jako pozostałości kilkupiętrowego reprezentacyjnego domu mieszkalnego – palatium. W wyniku rozbudowy zamku zlikwidowano dawną bramę, natomiast nową, o szerokości 2,1 m, założono w północnej kurtynie muru obwodowego, na północ od domu mieszkalnego.

Według J. Romanowa przebudowa mogła nastąpić na przełomie XIII i XIV w. lub na początku XV w. Materiałem datującym były pozyskane podczas badań wykopaliskowych nieliczne fragmenty ceramiki, wśród których występują ułamki sugerujące przyjęcie datowania przebudowy zamku na XV w.

Faza III: założenie renesansowe i nowożytne (2 ćwierć XVI w.)

Z trzecią fazą użytkową wiąże się budowa renesansowego założenia datowanego na 2 ćwierć XVI w. W tym czasie zniwelowano fortyfikacje ziemne, a dawną wieżę rozebrano, z wyjątkiem ściany zachodniej (i częściowo południowej), która stanowiła element kurtyny murów obwodowych. Wzdłuż kurtyn murów obwodowych wzniesiono budynki z piwnicami krytymi kolebami, natomiast na poziomie parteru zbudowano dwór z przelotową sienią.

Zamek, gruntownie przebudowywany w XVIII i XIX w., uległ zniszczeniu w czasie działań wojennych w 1945 r., po których popadł w ruinę.

Chronologia: zamek biskupi z XIII-XIV w., przebudowany w XV i XVI w., a następnie w XVIII i XIX w.

Literatura

Konkretne wzmianki (wybór): SUb I, nr 222, 225; SUb II, nr 105, 158, 287; SUb III, nr 144, 145, 335, 361; SUb IV, nr 159, 160; SUb V, nr 45, 472; SUb VI, nr 462, 298, 318; CDS XIV, s. 91–93; CDS XXXVI, s. 22; RS 2894, 2964, 3486, 4624, 5497, 6075, 6095, 6096; RŚl I, nr 179; LuBS II, s. 369, 370–371, 372–376; LuBS I, s. 455; AAWr., sygn. KK 35, KK 37, KK 38, KK 39, KK 40, KK 42, KK 43, KK 49, KK 50, KK 51; Lagerbuch, nr 1344; Wetzel 1866, s. 14–15; Katalog Zabytków 1961, s. 49, 52; Grundmann 1982, s. 166; Kajzer, Kołodziejski, Salm 2001, s. 515; Romanow 2002, s. 118–124.

AAWr

AAWr = Archiwum Archidiecezjalne we Wrocławiu Technical Report

Archiwum Archidiecezjalne we Wrocławiu 0000.

BibTeX

Grundmann G

Burgen, Schlösser und Gutshäuser in Schlesien, Bd. 1. Die mittelalterlichen Burgruinen und Wohntürme Book

Frankfurt am Main, 1982.

BibTeX

Kajzer J; Kołodziejczyk S; Salm J

Leksykon zamków w Polsce Book

Warszawa, 2001.

BibTeX

Chrzanowski T; Kornecki M

KZS VII = Województwo opolskie. Katalog zabytków sztuki w Polsce, tom VII Book

Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. 7, Warszawa, 1961, (s. 49, 52).

BibTeX

Romanow J

Zamek w Ujeździe (województwo opolskie) Journal Article

In: Tarnogórski Rocznik Muzealny, vol. 1, pp. 118–124, 2002.

BibTeX

Markgraf H; Schulte W (Ed.)

CDS XIV = Codex Diplomaticus Silesiae, Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis, Bd. XIV Collection

Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis, Breslau, 1889, (także skrótowo jako LfeV; Lf; LF).

Links | BibTeX

Grünhagen C; Wutke K (Ed.)

CDS XVI = Codex Diplomaticus Silesiae, Regesten zur Schlesischen Geschichte, Bd. XVI: 1301-1315 (RS nr 2616-3542) Collection

Breslau, 1892, (używany również skrót 'RS' lub 'RSIV').

BibTeX

Grünhagen C; Wutke K (Ed.)

CDS XXII = Codex Diplomaticus Silesiae, Regesten zur Schlesischen Geschichte, Bd. XXII: 1327-1333 (RS nr 4600-5278) Collection

Breslau, 1903, (używany również skrót 'RS').

BibTeX

Wutke K; Randt E; Bellée H (Ed.)

CDS XXIX = Codex Diplomaticus Silesiae, Regesten zur schlesischen Geschichte, Bd. XXIX: 1334-1337 (RS nr 5279-6020) Collection

Breslau, 1923, (używany również skrót 'RS').

BibTeX

Wutke K; Randt E; Bellee H (Ed.)

CDS XXX = Codex Diplomaticus Silesiae, Regesten zur schlesischen Geschichte 1338-1342, Bd. XXX (RS nr 6021-6988) Collection

Breslau, 1925.

BibTeX

Graber E (Ed.)

CDS XXXVI = Codex Diplomaticus Silesiae, Die Inventare der nichtstaatlichen Archive Schlesiens. Neisse. 1, Stadt Neisse, Bd. XXXVI Collection

Breslau, 1933.

BibTeX

Grünhagen C; Markgraf H (Ed.)

LuB 1 = Lehns- und Besitzurkunden Schlesiens und seiner einzelnen Fürstenthümer im Mittelalter, Bd. 1 Collection

Leipzig, 1881, (Publicationen aus den königlichen preußischen Staatsarchiven Bd. 7; alternatywne skróty: LuBS, LBuS).

BibTeX

Grünhagen C; Markgraf H (Ed.)

LuB 2 = Lehns- und Besitzurkunden Schlesiens und seiner einzelnen Fürstenthümer im Mittelalter. Bd. 2 Collection

Leipzig, 1883, ( alternatywne skróty: LuBS, LBuS).

BibTeX

Appelt H; Irgang W (Ed.)

SUb I = Schlesisches Urkundenbuch. Bd. I: 971-1230 Collection

Köln, 1963.

Links | BibTeX

Irgang W (Ed.)

SUb II = Schlesisches Urkundenbuch. Bd. II: 1231-1250 Collection

Köln-Graz-Wien, 1977.

Links | BibTeX

(Ed.)

SUb III = Schlesisches Urkundenbuch. Bd. III: 1251-1266 Collection

Köln, 1984.

BibTeX

Appelt H; Menzel J; Irgang W (Ed.)

SUb V = Schlesisches Urkundenbuch. Bd. V: 1282-1290 Collection

Köln-Weimar-Wien, 1993.

BibTeX

Appelt H; Menzel J; Irgang W (Ed.)

SUb VI = Schlesisches Urkundenbuch. Bd. VI: 1291-1300 Collection

Köln, 1998.

BibTeX

Irgang W (Ed.)

SUb IV = Schlesisches Urkundenbuch. Bd. IV: 1267-1281 Collection

Köln-Weimar-Wien, 1988.

BibTeX

Wetzel A

Geschichte der Stadt, Herrschaft und Festung Cosel Book

NA, Berlin, 1866, (NA).

BibTeX

Korta W (Ed.)

RŚl I = Regesty śląskie. T. I, 1343-1348 Collection

Wrocław, 1975.

BibTeX

Ilustracje

Lokalizacja