Rudziczka, st. 1 (gm. Prudnik), motte

Rudziczka, st. 1, to relikty siedziby obronnej w typie motte, położone w centralnej części miejscowości, w dolinie cieku Meszna. Przypuszczalnie są to pozostałości siedziby Pelegryna i Lutka z Rudziczki.

Lokalizacjawoj. opolskie, pow. prudnicki, gm. Prudnik
Współrzędne50.3834956, 17.5200351
Obszar AZP95-33
Chronologiapóźne średniowiecze, nowożytność
AutorzyMaria Legut-Pintal, Dominik Nowakowski
Data udostępnienia29.12.2025

RUDZICZKA, st. 1, model cieniowanego reliefu stanowiska stanowiska (oprac. M. Legut-Pintal, Katalog Zamków i Dworów Obronnych Śląska [https://zamki.pwr.edu.pl/]. Licencja: CC BY-NC 4.0 [https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0/])
RUDZICZKA, st. 1, model cieniowanego reliefu stanowiska stanowiska (oprac. M. Legut-Pintal, Katalog Zamków i Dworów Obronnych Śląska [https://zamki.pwr.edu.pl/]. Licencja: CC BY-NC 4.0 [https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0/])

Jak cytować?

Maria Legut-Pintal, Dominik Nowakowski, Rudziczka, st. 1 (gm. Prudnik), motte, Katalog Zamków i Dworów Obronnych Śląska [https://zamki.pwr.edu.pl/rudziczka-st-1-gm-prudnik-motte/]. Licencja: CC BY-NC 4.0 [https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0/]. Data dostępu: 26.01.2026.

Opis

Przynależność administracyjna i toponomastyka

  • Współczesna: gmina Prudnik, pow. prudnicki, woj. opolskie.
  • Historyczne jednostki administracyjne: księstwo śląskie, księstwo opolskie, księstwo głogówecko-prudnickie.
  • Nazwy historyczne: Rudziczka (niem. Riegersdorf), zapisy: 1300 – Ruderi villa; 1388 – Rudgerzdorff; 1402 – Rudigersdorff.

Lokalizacja

Stanowisko położone jest w centrum miejscowości, na terenie prywatnego gospodarstwa, około 50 m na północ od drogi Nysa–Prudnik. Zlokalizowane jest w obniżeniu terenu, w dolinie cieku Meszna płynącego przez Rudziczkę, na wysokości 256–261 m n.p.m. Relikty założenia obronnego mają postać kopca o prostokątnej podstawie i wymiarach około 32 × 35 m. Kopiec obecnie porośnięty jest drzewami liściastymi.

Wybór źródeł do dziejów miejscowości i dóbr ziemskich

  • 1300Ruderi villa (LF, C, 228)
  • 1337 – sołtys i pleban z Rudgeri villa (RS nr 5844)
  • 1388 – dobra lenne sołtysa Pelegryna i jego syna Lutka w Rudziczce (CDS XXXIII, 28–29)
  • 1402 – Lutek z Rudziczki (CDS XXXIII, 29)
  • 1409 – wymieniony w dokumencie sprzedaży staw położony pod domem (Haus) (CDS XXXIII, 29)
  • 1527 – w Rudziczce siedzieli Jerzy i Piotr Beessowie z Myszowic (CDS XXXIII, 29, 33, 38)

Historia badań

Stanowisko znane było już w okresie przedwojennym. W okresie powojennym badania weryfikacyjne prowadził M. Parczewski w 1972 r. W trakcie badań pozyskano 27 fragmentów ceramiki stalowoszarej, w tym dzbanów i pucharków, fragment zdobionej okładziny kościanej o zachowanej długości 8,5 cm, dwa noże żelazne oraz kości zwierzęce. Weryfikację stanowiska w ramach AZP prowadził w 2006 r. M. Furmanek. Chronologię określono na średniowiecze. D. Nowakowski określa chronologię na XIV–XV w.

Opis i stan zachowania

Stanowisko składa się z nasypu o prostokątnej podstawie, o wymiarach u podstawy około 32–35 m i wysokości do 6 m. Na jego górnej powierzchni, o wymiarach około 15 × 20 m, znajduje się wgłębienie o wymiarach 9 × 12 m i głębokości około 1,5 m. Nasyp jest zniszczony od strony wschodniej, prawdopodobnie w wyniku osuwiska lub eksploatacji kruszywa; poniżej tej partii widoczne jest podłużne usypisko o wysokości około 1,5 m i wymiarach 20 × 10 m. Teren wokół nasypu został splantowany. Poza nieznacznymi wgłębieniami od strony północnej i południowej brak jest wyraźnych śladów fosy, która zapewne pierwotnie otaczała obiekt. Około 20 m na wschód od podstawy nasypu przebiega obecne koryto Mesznej. Po przeciwległej stronie cieku znajduje się wyniesienie o wysokości 1,5–4 m, ciągnące się wzdłuż cieku na długości około 70 m i o szerokości do 20 m. Na jego powierzchni widoczna jest prostokątna struktura, interpretowana jako prawdopodobny ślad budynku gospodarczego.

Stanowisko zlokalizowane jest w obniżeniu terenu, w dolinie cieku Meszna, u zbiegu trzech dolin, w miejscu, gdzie ciek zawija na północ i łączy się z lewym dopływem. Stanowisko nr 1 zajmuje centralną część poszerzonej w tym miejscu doliny. W pobliżu przebiegał trakt łączący Nysę z Prudnikiem, którego przebieg odpowiada współczesnej drodze nr 41. W odległości około 150 m na północny wschód, na skraju doliny Mesznej, znajduje się stanowisko nr 2. Około 150 m na wschód od stanowiska widoczne są relikty dawnego stawu.

Chronologia: na podstawie zgromadzonych zabytków stanowisko wydatowano na XIV-XV w

Literatura

Konkretne wzmianki (wybór): LF C, 228; RS nr 5844; CDS 33, 28–29, 33, 38; Helmich 1930, s. 47; Macewicz, Tomczak, Wuszkan 1975, s. 188; Kaźmierczyk, Macewicz, Wuszkan 1977, s. 445–446; Pawłowski 1978, s. 327; Nowakowski 2017, s. 413.

Hellmich M

Schlesische Wehranlagen Journal Article

In: Altschlesien, vol. 3, pp. 40–41, 1930.

BibTeX

Kaźmierczyk J; Macewicz K; Wuszkan S

Studia i materiały do osadnictwa Opolszczyzny wczesnośredniowiecznej Book

Opole, 1977.

BibTeX

Macewicz K; Tomczak E; Wuszkan S

Konserwatorskie badania archeologiczne na terenie województwa opolskiego w latach 1970-1972 Journal Article

In: Opolski Rocznik Muzealny, vol. t. 6, 1975.

BibTeX

Nowakowski D

Śląskie obiekty typu motte. Studium archeologiczno-historyczne Book

2017.

BibTeX

Pawłowski A

Grody stożkowate, ostrosłupowe i wieże mieszkalno-obronne na Śląsku w średniowieczu PhD Thesis

KHASiT Politechniki Wrocławskiej, 1978.

BibTeX

Graber E (Ed.)

CDS XXXIII = Codex Diplomaticus Silesiae, Die Inventare der nichtstaatlichen Archive Schlesiens. Kreis Neustadt, Bd. XXXIII Collection

Breslau, 1921.

BibTeX

Ilustracje

Lokalizacja