Witostowice (gm. Ziębice) – gródek chłopa Kołacza

Witostowice wiązane są z wyjątkową wzmianką Księgi Henrykowskiej o castellum kmiecia Kołacza. Jego siedziby badacze poszukują na Górze Piwnicznej, w obrębie zespołu grodowego datowanego od wczesnego średniowiecza po połowę XIII wieku. Od XIV wieku we wsi funkcjonowały dobra rycerskie z dużym allodium, a w późnym średniowieczu powstał tam odrębny zamek wodny.

Lokalizacjawoj. dolnośląskie, pow. ząbkowicki, gmina Ziębice
Współrzędne50.685816, 17.069364
Obszar AZP89-29
Chronologiapełne średniowiecze, późne średniowiecze, nowożytność
AutorzyDagmara Adamska, Małgorzata Chorowska, Tomasz Dudziak
Data udostępnienia21.09.2026

WITOSTOWICE, lokalizacja siedzib obronnych na wycinku mapy topograficznej (Messtischblatt) ark. 5368, Munsterberg wyd. w 1934 r.: 1 – gródek chłopa Kołacza, 2 – zamek (oprac. P. Błoniewski)
WITOSTOWICE, lokalizacja siedzib obronnych na wycinku mapy topograficznej (Messtischblatt) ark. 5368, Munsterberg wyd. w 1934 r.: 1 – gródek chłopa Kołacza, 2 – zamek (oprac. P. Błoniewski)

Jak cytować?

Dagmara Adamska, Małgorzata Chorowska, Tomasz Dudziak, Witostowice (gm. Ziębice) – gródek chłopa Kołacza, Katalog Zamków i Dworów Obronnych Śląska [https://zamki.pwr.edu.pl/witostowice-gm-ziebice-grodek-chlopa-kolacza/]. Licencja: CC BY-NC 4.0 [https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0/]. Data dostępu: 21.09.2026.

Opis

Przynależność administracyjna i toponomastyka

  • Współczesna: gmina Ziębice, pow. ząbkowicki, woj. dolnośląskie.
  • Historyczne jednostki administracyjne: księstwo ziębickie (1322–1791), Kreis Frankenstein (1791–1945).
  • Nazwy historyczne: Vitostouici (1263), Withostowizi (ok. 1270), Jonsdorf (ok. 1270), Ucostovic (1318), Jansdorf (1319); niem. Schönjohnsdorf.

Kontekst przestrzenny, rozplanowanie, stan zachowania obiektu

Witostowice leżą w dolinie Oławy, u zachodnich podnóży Wzgórz Strzelińskich. Mają słowiańską metrykę i wzmiankowano je jako źreb w Księdze Henrykowskiej już w końcu XII w. (KH I 2, 36). Tutejsze grunty przed 1208 r. należały do kmiecia książęcego Kołacza, który miał nawet swój gródek (Collasow – castellum). Wieloznaczność tego pojęcia może sugerować mniejszy rozmiar fortalicji w porównaniu z castrum (Goliński 2014, s. 815). Istnienie takiej chłopskiej siedziby obronnej na przełomie XII i XIII w. jest zupełnie wyjątkowym zjawiskiem. Gródek – według opisu w Księdze – znajdował się poza Oławą, patrząc od Henrykowa, między dworem Gurów a klasztorem. Dobra Kołacza nazywano „Kołaczowe”; w ich skład prócz Witostowic wchodziły Raczyce, Skalice i Jaworowice. Dokładna lokalizacja castellum nie jest znana; być może była to późniejsza siedziba Sambora z Jagielna i Kazanowa (Cetwiński 1982, s. 176; Cetwiński 2004, s. 108). Wcześniej przyjmowano również, że Kołacz wykorzystał urodzajne gleby jeszcze starszego grodziska (Cetwiński 1980, s. 96).

Dziesięcinę z Witostowic pobierali, zgodnie z nadaniem biskupa Tomasza I z 1233 r., cystersi z Henrykowa.

W przypadku Witostowic należy rozróżnić trzy elementy krajobrazu obronnego. Pierwsze dwa stanowi zespół grodowy na Górze Piwnicznej ze stanowiskami nr 1 i 2, które dzieli ok. 130 m. Położony jest on poza późniejszą wsią, ok. 750 m na wschód od jej krańca. Stanowiska znajdują się na kulminacji Pałąk (niem. Schloßberg, 281 m n.p.m.), stanowiącej jeden z grzbietów oddzielonych kilkoma zbiegającymi się potokami na zachodnim stoku Kalinki. W starszej literaturze castellum Kołacza utożsamiano ze stanowiskiem Witostowice 2, datowanym na X–XI w.

Obecnie za bardziej prawdopodobną lokalizację uznawane jest stanowisko Witostowice 1/6, którego chronologia obejmuje także okres do połowy XIII w. Trzecim elementem jest zamek wodny w samej wsi, późniejszy ośrodek majątku Schönjohnsdorf. Nie ma obecnie podstaw, aby automatycznie zakładać bezpośrednią ciągłość przestrzenną pomiędzy castellum Kołacza na Górze Piwnicznej a zachowanym zamkiem wodnym. Młodsza literatura kastellologiczna przyjmuje również średniowieczną fazę tej budowli, a za jeden z jej najstarszych elementów uważa narożną wieżę mieszkalną.

Wybór źródeł do dziejów miejscowości i dóbr ziemskich

  • k. XII w. – według opata Piotra z Henrykowa źreb (villula) Witostowice znajdował się na obszarze z gródkiem (castellum) chłopa Kołacza; od jego imienia całe terytorium nazywano Kołaczowem (Colascowe), na którym znajdowały się Witostowice, Raczyce, Skalice i Jaworowice (KH I 2, 36)
  • 1263 – w dokumencie biskupa wrocławskiego Tomasza wymieniono dziesięciny z miejscowości należących do zespołu Colachov, w tym Vitostouici (SUb III, nr 448). Wzmianki tej nie należy interpretować jako potwierdzenia własności całej wsi przez cystersów
  • do 1277 – z miejscowością związany był Jan Żerzuchowic, kasztelan Barda, a po nim jego zięć Nanker. Późniejsze źródła notują równolegle formy nazwy Ucostovic i Jansdorf. Zmiana nazwy z dzierżawczej słowiańskiej na „wieś Jana” mogła towarzyszyć reorganizacji osady i jej przeniesieniu na prawo niemieckie (KH I 2, 36; II 4, 155; Cetwiński 1982, s. 128; Adamska 2019, passim)
  • 1318 – w bulli papieża Jana XXII potwierdzającej dobra i prawa cystersów henrykowskich wymieniono Witostowice. Kontekst wzmianki wiąże się przede wszystkim z prawami i dochodami klasztoru, w tym dziesięcinami (RS 3, 3802)
  • 1319 – Bogusz z Jansdorf/Witostowic świadkował na dokumencie Burcharda ze Stoszowic (RS 3, 3897)
  • 1328 – na dokumencie księcia ziębickiego Bolka wystąpił Witgo/Witko von Jansdorf, wymieniony wśród książęcych Getreue. Dokument zachował się w tradycji archiwalnej dokumentów klasztoru henrykowskiego (RS 4, 4730). Wzmianka potwierdza obecność osoby piszącej się z Witostowic w otoczeniu książęcym, ale sama w sobie nie stwierdza ani posiadania przez niego całej wsi, ani istnienia zamku. Wieczorek określił Witka jako Dienstmann des Herzogs i pisał, że „zamieszkiwał” on zamek (Wieczorek 1943, s. 41)
  • 1333 – książę Bolko nadał Jeszko von Jonsdorf w lenno wieś Pogrodę i zwolnił ją od określonych ciężarów (RS 4, 5271). Dokument dowodzi wysokiej pozycji społecznej Jeska i jego przynależności do kręgu książęcych lenników
  • 1351 – książę Mikołaj ziębicki poświadczył transakcję dotyczącą dóbr Piotra z Domanic w Jansdorph. Majątek obejmował pięciołanowe allodium, sołectwo, młyn położony przy wsi oraz dalsze przynależności. Żona Piotra, Zofia, zrzekła się praw do pięciołanowego allodium, które wniosła jako swoje zabezpieczenie majątkowe (BUWr, rkps M 1063, s. 30a–31b; RŚl II, nr 415; Pfitzner 1846, s. 369)

Stan badań

  • 1930 – zespół stanowisk obronnych w Witostowicach był znany archeologom przed 1945 r. i został ujęty przez M. Hellmicha (Hellmich 1930, Schlesische Wehranlagen, „Altschlesien” 3, 1930, s. 37–47). Dokumentacja NID potwierdza przedwojenne rozpoznanie i inwentaryzację obiektów.
  • Po wojnie rozpoznanie zespołu grodowego w Witostowicach prowadzili Jerzy Lodowski (1965, s. 318–322); Tadeusz Kaletyn (1968, s. 241–242); Marta i Tadeusz Kaletynowie, (Kaletynowie Lodowski 1968, s. 151–152); Podwińska 1971, s. 102), a ostatnio Sylwia Rodak (Rodak 2017, s. 219).
  • Zapis o grodzie Kołacza wywołał ożywioną dyskusję, którą zebrał i omówił w 2004 r. Marek Cetwiński (Cetwiński 2004, s. 104–109), ukazując bezradność piśmiennictwa w sprawie castellum zamieszkiwanego przez książęcego chłopa. Wcześniej (Cetwiński 1980, s. 96) przyjmował, że Kołacz wykorzystał urodzajne gleby jeszcze starszego grodziska.

Historia budowlana obiektu

Nad Witostowicami, ok. 750 m na wschód od krańca wsi, istniały dwa grody: osada obronna ludności kultury łużyckiej, zamieszkana także w okresie wczesnośredniowiecznym aż po połowę XIII w. (grodzisko zwane Witostowice 1), oraz gródek z X–XI w. (Witostowice 2), który dawniej identyfikowano z siedzibą wspomnianego Kołacza.

Grodzisko Witostowice 2, o wydłużonym, owalnym kształcie dostosowanym do przebiegu grzbietu na osi północny wschód–południowy zachód, ma wymiary 120 × 48 m. Otacza je wał, najlepiej zachowany od strony północno-zachodniej, o wysokości od wewnątrz 2–2,5 m i szerokości ok. 6–7 m. Podczas badań powierzchniowych prowadzonych przed wojną oraz w latach 50. i 60. XX w. znaleziono tu kilkadziesiąt ułamków naczyń, m.in. zdobionych linią falistą, datowanych na IX–X w.

Chronologia: IX–poł. XIII w. (zespół grodowy na Górze Piwnicznej); późne średniowiecze–nowożytność (zamek wodny we wsi).

Literatura

Konkretne wzmianki (wybór): KH I 2, 36; KH II 4, 155; SUb III, nr 448; RS 3, 3802, 3897; RS 4, 4730, 5271; BUWr, rkps M 1063, s. 30a–31b; RŚl II, nr 415; Pfitzner 1846, s. 369; Hellmich 1930, s. 37–47; Lodowski 1965, s. 318–322; Kaletyn 1968, s. 241–242; Kaletynowie, Lodowski 1968, s. 151–152; Podwińska 1971, s. 102; Cetwiński 1980, s. 96; Cetwiński 1982, s. 128, 176; Cetwiński 2004, s. 104–109; Bimler 1941, s. 117–119; Wieczorek 1943, s. 41–43; Górska, Paderewska 1972, s. 218–223; Moździoch 1984, s. 180–188; Grundmann 1982, s. 163; Eysymontt 2010, s. 353–354; Goliński 2014, s. 815; Rodak 2017, s. 219.

AAWr

AAWr = Archiwum Archidiecezjalne we Wrocławiu Technical Report

Archiwum Archidiecezjalne we Wrocławiu 0000.

BibTeX

Adamska D

Wieś, miasteczko, miasto. Średniowieczne osadnictwo w dorzeczu górnej i środkowej Oławy Book

Łomianki, 2019.

BibTeX

Bimler K

Die Schlesischen Massiven Wehrbauten, Bd. II: Fürstentum Brieg Book

Breslau, 1941.

BibTeX

Cetwiński M

Rycerstwo śląskie do końca XIII wieku. Pochodzenie – gospodarka – polityka Book

Wrocław, 1980.

BibTeX

Cetwiński M

Rycerstwo śląskie do końca XIII w.: biogramy i rodowody Book

Wrocław, 1982.

BibTeX

Cetwiński M

Sedebat in castello rusticus. Śląskie źródła pisane o uzbrojeniu i fortyfikacjach plebejskich Journal Article

In: Średniowiecze Polskie i Powszechne, vol. 3, pp. 104–109, 2004.

BibTeX

Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler in Polen. Schlesien Book

München–Berlin, 2005.

BibTeX

Eysymontt J

Studium historyczno-architektoniczne zamku w Witostowicach Technical Report

NID we Wrocławiu Wrocław, 1964, (maszynopis w archiwum NID we Wrocławiu).

BibTeX

Eysymontt K

Architektura renesansowych dworów na dolnym Śląsku Book

Wrocław, 2010.

BibTeX

Goliński M

Miasto, książę i zamki Book Chapter

In: Sochacka, S.; Jusiak, P. (Ed.): Scientia nihil est quam veritatis imago. Studia ofiarowane Profesorowi Ryszardowi Szczygłowi w siedemdziesięciolecie urodzin, pp. 819, Lublin, 2014.

BibTeX

Górska I; Paderewska L

Grodzisko w Witostowicach Journal Article

In: Z Otchłani Wieków, vol. 38, no. 3, pp. 218–223, 1972.

BibTeX

Grundmann G

Burgen, Schlösser und Gutshäuser in Schlesien, Bd. 1. Die mittelalterlichen Burgruinen und Wohntürme Book

Frankfurt am Main, 1982.

BibTeX

Hellmich M

Schlesische Wehranlagen Journal Article

In: Altschlesien, vol. 3, pp. 40–41, 1930.

BibTeX

Kaletyn T

Grodzisko wczesnośredniowieczne nr 2 w Witostowicach, pow. Strzelin Journal Article

In: Wiadomości Archeologiczne, vol. 33, no. 2, pp. 241–242, 1968.

BibTeX

Kaletyn M; Kaletyn T; Lodowski J

Grodziska wczesnośredniowieczne województwa wrocławskiego Book

Wrocław, 1968.

BibTeX

Lodowski J

Witostowice, pow. Strzelin Journal Article

In: Silesia Antiqua, vol. 7, pp. 318–322, 1965.

BibTeX

Moździoch S

Witostowice, woj. Wałbrzych Journal Article

In: Silesia Antiqua, vol. 26, pp. 180–188, 1984.

BibTeX

Pfitzner W

Versuch einer Geschichte des vormaligen Fürstlichen Cisterzienser-Stiftes Heinrichau bei Münsterberg in Schlesien Book

Breslau, 1846.

BibTeX

Podwińska Z

Zmiany form osadnictwa wiejskiego na ziemiach polskich we wcześniejszym średniowieczu (źreb, wieś, opole) Book

Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk, 1971.

BibTeX

Rodak S

Podstawy datowania grodów z końca X – początku XIII wieku na Dolnym Śląsku Book

Wrocław, 2017.

BibTeX

Grünhagen C; Wutke K (Ed.)

CDS XVIII = Codex Diplomaticus Silesiae, Regesten zur Schlesischen Geschichte, Bd. XVIII: 1316-1326 (RS nr 3542-4599) Collection

Breslau, 1898, (używany również skrót 'RS' lub 'RS V').

BibTeX

Grünhagen C; Wutke K (Ed.)

CDS XXII = Codex Diplomaticus Silesiae, Regesten zur Schlesischen Geschichte, Bd. XXII: 1327-1333 (RS nr 4600-5278) Collection

Breslau, 1903, (używany również skrót 'RS').

BibTeX

(Ed.)

SUb III = Schlesisches Urkundenbuch. Bd. III: 1251-1266 Collection

Köln, 1984.

BibTeX

Wieczorek E

Das Wasserschloss Schönjohnsdorf Journal Article

In: Strehlener Heimatkalender, pp. 41–43, 1943.

BibTeX

Korta W (Ed.)

RŚl II = Regesty śląskie. T. II, 1349-1354 Collection

Wrocław, 1983.

BibTeX

Ilustracje

Ilustracje

Dokumentacja w ramach projektu „Od grodu do zamku”

Lokalizacja

Lokalizacja