Murowany dwór w Chobieni funkcjonował jako książęca i później rycerska siedziba obronno-rezydencjonalna, zlokalizowana w centralnej części dawnego miasteczka, przy południowo-zachodnim narożniku rynku. Założenie rozwijało się wielofazowo od późnego średniowiecza po okres nowożytny, osiągając w XVI–XVII wieku formę regularnej, czteroskrzydłowej rezydencji z dziedzińcem wewnętrznym.
| Lokalizacja | woj. dolnośląskie, pow. lubiński, gmina Rudna |
|---|---|
| Współrzędne | 51.5439274, 16.440725 |
| Obszar AZP | 70-23 |
| Chronologia | późne średniowiecze, nowożytność |
| Autorzy | Dominik Nowakowski |
| Data udostępnienia | 25.12.2025 |
Jak cytować?
Opis
Przynależność administracyjna i toponomastyka
- Współczesna: gmina Rudna, pow. lubiński, woj. dolnośląskie.
- Historyczne jednostki administracyjne: księstwo głogowskie.
- Nazwy historyczne: Hobena, Köben an der Oder.
Kontekst przestrzenny, rozplanowanie, stan zachowania
Dwór zlokalizowany był na płaskim terenie, w centralnej części dawnego miasteczka, przy południowo-zachodnim narożniku placu targowego. Założenie stanowiło integralny element struktury urbanistycznej Chobieni.
Wybór źródeł do dziejów miejscowości i dóbr ziemskich
- 1238 – wzmiankowana miejscowość Hobena, w której książę Henryk II wystawił dokument (SUb, II, nr 146)
- 1300 – poświadczony proboszcz (SUb, VI, nr 430)
- 1316 – Jan Ścinawski nadał Arnoldowi Seidlitzowi dobra w Smogorzowie, Lessik (?) i Chobieni (APW, Rep. 133, sygn. 1a)
- 1322 – wzmiankowane miasto (RS 4226)
- 1325 – wzmiankowane miasto i dwór książęcy (curia ducis) położony naprzeciwko parceli plebana (Visitationsberichte, s. 5)
- 1331 – wystawił tu dokument Jan Ścinawski (CDS XXVIII, 19)
- 1335, 1337 – Chobienia wymieniona została wśród civitates cum castris (LuBS, I, s. 137, 148)
- 1342 – wzmiankowany weichbild chobieński (LuBS, I, s. 162)
- 1345 – Konrad Oleśnicki sprzedał połowę miasta Janowi Luksemburskiemu (LuBS, I, s. 165)
- 1358 – Jan Ścinawski sprzedał swoje ziemie, w tym miasteczko Chobienię, Henrykowi Głogowskiemu (LuBS, I, s. 171; CDS, XXVIII, s. 27)
- 1361 – wzmiankowany weichbild chobieński (LuBS, I, s. 181)
- 1378 – podział księstwa głogowskiego, Chobienia w dzielnicy głogowskiej (LuBS, I, s. 192)
- 1399 – książę Przemko cieszyński przekazał swoją część władztwa i miasteczka Chobienia braciom Janowi, Konradowi, Henrykowi i Zygfrydowi von Dohna (Tschersig 1928, s. 26)
- 1400 – wymieniony Jan von Braun jako dziedziczny wójt Chobieni (Kd, IX, 7a)
- 1445 – Mikołaj Briger sprzedał wójtostwo w Chobieni burgrabiemu Henrykowi von Dohna (Kd, IX, 382; Tschersich 1928, s. 28)
- 1446 – dział w Chobieni posiadali Seidlitzowie (APW, Rep. 133, sygn. 5)
- 1470 – wzmiankowany Henryk, burgrabia von Dohna, jako dziedzic Chobieni i Bieliszowa (Kd, IX, 599)
- 1471 – Melchior Goren, starosta chobieński (CDS, XXVIII, s. 116)
- 1477 – dział w Chobieni kupił Zygmunt von Kottwitz (Tschersich 1928, s. 27, 29)
- 1482–1499 – Krzysztof von Dohna z Chobieni (Tschersich 1928, s. 27)
- 1502 – Mikołaj Persig, starosta księstwa głogowskiego, zhołdował burgrabiego Krzysztofa von Dohna z miasta, które przypadło mu po ojcu Henryku (LuBS, I, s. 252)
- 1504 – książę głogowski Zygmunt potwierdził Małgorzacie, wdowie po Abrahamie von Dohna, obecnie żonie Jerzego von Kottwitz, prawa do oprawy wdowiej i majątku w Chobieni, a jednocześnie potwierdził prawa do dziedziczenia majątku w Chobieni przez dzieci Małgorzaty i Jerzego (Tschersich 1928, s. 27, 32)
- 1507 – układ między Jerzym von Kottwitz, siedzącym w Chobieni, a jego dziećmi z pierwszego i drugiego małżeństwa, które otrzymały gratyfikacje finansowe (Tschersig 1928, s. 28)
- 1512–1535 – siedział tu Jerzy von Kottwitz (LuBS, I, s. 114; CDS, XXVIII, s. 4; Sinapius I, s. 539)
- 1535 – Bartłomiej Lutwitz, kanonik kolegiaty głogowskiej, sprzedał wszystkie swoje dobra w Chobieni braciom niedzielnym Sebastianowi, Krzysztofowi i Wacławowi von Kottwitz z Chobieni (CDS, XXVIII, 243)
- 1535–1566 – miasteczko posiadał Sebastian von Kottwitz (Sinapius I, s. 539; Tschersich 1928, s. 46–50)
- 1566–1593 – Jerzy von Kottwitz, pan na Chobieni (Sinapius I, s. 539; Tschersich 1928, s. 50–58)
- 1584 – wzmiankowane ukończenie (prze)budowy zamku (Schloßbau fertig) (Tschersich 1928, s. 56)
- 1593–1611 – dziedzicem majątku był Sebastian Młodszy von Kottwitz (Tschersich 1928, s. 58–60)
- 1593–1630 – Leonard von Kottwitz, pan na Chobieni i Nieszczycach (Sinapius I, s. 540; Tschersich 1928, s. 58)
- 1599 – podział majątku między braćmi von Kottwitz, Chobienię otrzymuje Leonard (Tschersich 1928, s. 58)
- 1616 – 28 lipca pożar niszczy większość miasta, z wyjątkiem części kościoła i otoczonego wodą zamku (Tschersich 1928, s. 58–59)
- 1638 – Jerzy von Kottwitz, w imieniu swoim i braci, sprzedał Janowi Jerzemu von Seidlitz swoją ojcowiznę, a mianowicie miasteczko z siedzibą rycerską (Rittersitz), folwarkiem dworskim i dwoma kolejnymi folwarkami oraz wszelkimi prawami i przynależnościami (Tschersich 1928, s. 62)
- 1638–1659 – miasteczko z zamkiem należało do Jana Jerzego von Seidlitz (Tschersich 1928, s. 61–64)
- 1663–1690 – miasteczko z zamkiem należało do Krzysztofa Leonarda i Jana Grzegorza von Seidlitz (Tschersich 1928, s. 64–69)
- 1692–1711 – majątek chobieński posiadał hrabia Krzysztof Wacław von Nostitz (CDS, XXVIII, 242; Tschersich 1928, s. 70–71)
- 1712–1714 – majątek chobieński posiadał hrabia Jan Karol von Nostitz und Rhineck (CDS, XXVIII, 242; Tschersich 1928, s. 71) [sic]
Historia budowlana obiektu
Bez szczegółowych badań architektoniczno-archeologicznych niewiele można powiedzieć na temat wyglądu średniowiecznego założenia obronno-rezydencjonalnego. W świetle dotychczasowych ustaleń za najstarsze partie dworu, datowane na połowę XV w., uchodzą fragmenty ceglanych murów zachowane w obrębie piwnic, w północno-zachodniej części obecnego dworu. Źródła ikonograficzne oraz zachowane w terenie relikty dostarczają informacji na temat wyglądu dworu wczesnonowożytnego.
W latach 30. XVI w. był to jednotraktowy, trójdzielny dom na wydłużonym planie, obejmujący wschodnie skrzydło obecnego założenia. Jego dalszy rozwój miał charakter wielofazowy i odbywał się w latach 1583–1638. Dwa najstarsze przedstawienia budynku, autorstwa Fridricha Bernarda Wernera, pochodzą z połowy XVIII w. Widać na nich regularne, czteroskrzydłowe założenie z wewnętrznym dziedzińcem, wielospadowy dach, bulwiaste hełmy narożnych baszt, liczne szczyty oraz wieżę wjazdową zwieńczoną dekoracyjnym, ośmiobocznym hełmem z latarnią.
Na rycinach można również dostrzec pozostałe elementy kompleksu: mur z basztą oddzielający posiadłość od terenów miejskich, bramę, położone na południe od pałacu zabudowania folwarku oraz intensywnie zadrzewiony park ze stawem. Na jednej z ilustracji wyraźnie widoczne jest niedomknięcie układu, wynikające z odmiennego połączenia pomiędzy skrzydłem północnym a zachodnim. Rezydencja, podobnie jak całe miasto, uległa poważnym uszkodzeniom w wyniku intensywnych działań wojennych w 1945 r.
Chronologia: bliżej nieokreślona dwór książęcy z XIII?-XIV w., bliżej nieokreślona murowana (?) siedziba wójtowska (sołtysia) XIV-XV w.; renesansowy dwór z XVI-XVII w.
Uwagi: Według tradycji zamek w Chobieni miał zbudować już w 1209 r. Henryk I Brodaty. Dokument opatrzony datą 08.03.1332 r. (RS 5099), w którym wymieniony był starosta chobieński Baltazar Dohna uznawany jest za falsyfikat z XVII w.
Literatura
Weber 1910, s. 20–22; SUb II, nr 146; SUb VI, nr 430; APW, Rep. 133, sygn. 1a; RS 4226; Visitationsberichte, s. 5; CDS XXVIII, 19, s. 4, 27, 116, 242, 243; LuBS I, s. 114, 137, 148, 162, 165, 171, 181, 192, 252; Kd IX, 7a, 382, 599; Sinapius I, s. 539–540; Tschersig 1928, s. 26–29, 32, 46–50, 56, 58–64, 69–71; Bimler 1942, s. 94–96; Guerquin 1957, s. 40; Pilch J. i K. 1962, s. 28; Eysymontt 1974; Weczerka 1977, s. 233–235; Pilch J. 1978, s. 32; Grundmann 1982, s. 151; Guerquin 1984, s. 123; Grundmann 1987, s. 109; Mazurska, Rachwalski, Załęski 1996, t. I, s. 41; Kajzer, Kołodziejski, Salm 2001, s. 128; Nowakowski 2008, s. 143–144, 328–330.
Nazwy miejscowe dzisiejszego Wrocławia i dawnego okręgu wrocławskiego Book
Warszawa, 1967.
Die Strassen Breslaus nach ihrer Geschichte und ihren Namen Journal Article
In: Mittheilungen aus dem Stadtarchiv und der Stadtbibliothek zu Breslau, no. 2, 1896.
Zamki i dwory księstwa wrocławskiego od XIII do XVI wieku Book
Wrocław, 2023.
CDS XVI = Codex Diplomaticus Silesiae, Regesten zur Schlesischen Geschichte, Bd. XVI: 1301-1315 (RS nr 2616-3542) Collection
Breslau, 1892, (używany również skrót 'RS' lub 'RSIV').
CDS XVIII = Codex Diplomaticus Silesiae, Regesten zur Schlesischen Geschichte, Bd. XVIII: 1316-1326 (RS nr 3542-4599) Collection
Breslau, 1898, (używany również skrót 'RS' lub 'RS V').
CDS XXII = Codex Diplomaticus Silesiae, Regesten zur Schlesischen Geschichte, Bd. XXII: 1327-1333 (RS nr 4600-5278) Collection
Breslau, 1903, (używany również skrót 'RS').
RWN = Registrum villarum, allodiarum et jurium ducatus Wratislaviensis et districtus Nampslaviensis Journal Article
In: Übersicht der Arbeiten und Veränderungen der Schlesischen Gesellschaft für Vaterländische Kultur im Jahre 1842, pp. 60-141, 1843.
SRS II = Scriptores rerum silesiacarum oder Sammlung schlesischer Geschichtschreiber, Bd. 2 Collection
Breslau, 1839, (wyd. Schlesische Gesellschaft für Vaterländische Kultur; wydawca: Josef Max & Komp.; źródło: BG 119221/II; język: niemiecki i łaciński; domena publiczna).
SUb I = Schlesisches Urkundenbuch. Bd. I: 971-1230 Collection
Köln, 1963.
SUb II = Schlesisches Urkundenbuch. Bd. II: 1231-1250 Collection
Köln-Graz-Wien, 1977.
SUb III = Schlesisches Urkundenbuch. Bd. III: 1251-1266 Collection
Köln, 1984.
SUb V = Schlesisches Urkundenbuch. Bd. V: 1282-1290 Collection
Köln-Weimar-Wien, 1993.
SUb IV = Schlesisches Urkundenbuch. Bd. IV: 1267-1281 Collection
Köln-Weimar-Wien, 1988.
Topographia oder Prodromus Silesiae Volumen III. das ist Representatio und Beschreibung derer Städte, Flecken, Clöster, Schlösser, Rittersitz, Kirchen, Bethhäuser, Gärten, Lust und Zier Gärten, Dorfschaften etc. derer Fürstenthümer: Münsterberg mit Frankenstein, Oels, Schweidnitz, Jauer, Trachenberg, Mit den Baronats der Standesherrschaften Wartenberg und Militsch, Wie auch den Kleinen Staaten Freyhan und Sulau (…) Durch (…) Book
1785, (rękopis w zbiorach Staatsbibliothek Berlin, oddział Geheimes Staatsarchiv Preußischer Kulturbesitz, HA Schlesien Rep. 135 Handschriften Nr 526/2).





















