Wiadrów (gm. Paszowice), dwór dolny (zachodni)

Jeden z dwóch dworów obronnych w Wiadrowie, zniszczonych w czasie kampanii husyckiej. Dwór zachodni, określany też jako dolny, był położony poza główną strukturą osadniczą wsi. Do dziś zachował się jako niezabezpieczona ruina z reliktami murów oraz śladami fosy i wału.

Lokalizacjawoj. dolnośląskie, pow. świdnicki, gmina Paszowice
Współrzędne50.9788427, 16.1644265
Obszar AZP82-20
Chronologiapóźne średniowiecze, nowożytność
AutorzyPiotr Błoniewski, Małgorzata Chorowska, Artur Kwaśniewski
Data udostępnienia06.06.2026

WIADRÓW, dwór dolny (zachodni); widok na pozostałości murów - kurtyna południowa (fot. P. Błoniewski 2016)
WIADRÓW, dwór dolny (zachodni); widok na pozostałości murów – kurtyna południowa, 2016 r. (fot. P. Błoniewski)

Jak cytować?

Piotr Błoniewski, Małgorzata Chorowska, Artur Kwaśniewski, Wiadrów (gm. Paszowice), dwór dolny (zachodni), Katalog Zamków i Dworów Obronnych Śląska [https://zamki.pwr.edu.pl/dwor-wiadrow-dolny-zachodni-ruina/]. Licencja: CC BY-NC 4.0 [https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0/]. Data dostępu: 10.06.2026.

Opis

Przynależność administracyjna i toponomastyka

  • Współczesna: gmina Paszowice, pow. świdnicki, woj. dolnośląskie.
  • Historyczne jednostki administracyjne: księstwo śląskie/wrocławskie, księstwo świdnickie.
  • Nazwy historyczne: Wederow (1368), Wederaw (1389).

Kontekst przestrzenny, rozplanowanie, stan zachowania obiektu

Wiadrów to wieś łanowa rozciągnięta wzdłuż strumienia płynącego z płd.-zach. na płn.-wsch. Pierwsza wzmianka pochodzi z 1285 r. i wspomina Mikołaja de Wederau (SUB V, nr 165), rezydującego w Wiadrowie.

Dwór zachodni (dolny) był położony około 1 km na zachód od centrum wsi, wyznaczonego przez rzymskokatolicki kościół p.w. Świętego Krzyża oraz dużo młodszy kościół ewangelicki. Znajdował się poza strukturą osadniczą wsi, w pobliżu przysiółka Falkenberg, w widłach dwóch bezimiennych strumieni. Wodami jednego z nich zasilano dworską fosę. Obecnie ma ona postać suchego rowu, który z trzech stron otacza ruinę założenia: od zachodu, południa i wschodu. Od północy rów został zasypany.

Dwór pozostaje w stanie niezabezpieczonej ruiny, całkowicie pogrążonej w dziko rosnącej zieleni. Nieliczne relikty murów zachowane są na wysokość około 1 m.

Wybór źródeł do dziejów miejscowości i dóbr ziemskich

  • 1285-1287 – Nikusz Wederau (SUB V, nr 165, 339).
  • 1295 – Mikołaj de Wedrow (SUB VI, nr 204).
  • 1368, 5 XII – Apecz Bozze von Wederow (LANDBUCH I, nr 365).
  • 1371 – księżna Agnieszka przekazała folwark Apeczkowi Seidlitzowi, który odkupiła od Kleryka Boltza (LANDBUCH I, nr 524).
  • 1374, 20 VI – Johannes de Reibeniz situs in Wederow (LANDBUCH I, nr 858).
  • 1376, 18 X – Hannos von Reibniz alias von Wederow (LANDBUCH I, nr 1113).
  • 1376, 25 XI – Hannos Reibniz von Wederow (LANDBUCH I, nr 1128).
  • 1384, 3 V – Johannes et Henricus de Reibenicz dicti de Wederow (LANDBUCH II, nr 146).
  • 1385, 4 V – Thamme von Wederow Busse genant (LANDBUCH II, nr 108).
  • 1385, 9 V – Thamme von Wederow Busse genant (LANDBUCH II, nr 136).
  • 1386, 2 I – Franczke Wederow (LANDBUCH II, nr 234).
  • 1386, 25 V – Heinrich von der Reibenicz von Wederow genant […] uf allem seinem erbe und gute […] zu Wederow, beide uf dem hofe, uf dem vorwerke […] (LANDBUCH II, nr 328).
  • 1386, 25 V – Heinriche von der Reibenicz von Wederow genant (LANDBUCH II, nr 325).
  • 1386, 11 XI – Thammen Bussen von Wederow (LANDBUCH II, nr 565).
  • 1388, 6 VII – Heinrico de Reibenicz dicto de Wederow (LANDBUCH II, nr 574).
  • 1388, 25 VIII – Jo(hanne) de Wederow (LANDBUCH II, nr 551).
  • 1388, 12 X – Heinrico do Reibenicz alias de Wederow (LANDBUCH II, nr 559).
  • 1388, 17 XI – Thamme Busse de Wederow (LANDBUCH II, nr 600).
  • 1389 – Hans von der Rybnicz von Wederaw genant (LANDBUCH II, nr 719, 771).
  • 1390, 23 II – Henrich von der Reybnicz zu Wederow gesessen (LANDBUCH II, nr 778).
  • 1390, 27 VI – Hans de Wederow (LANDBUCH II, nr 816).
  • 1390, 30 IX – Hannos von Wederow (LANDBUCH II, nr 865).
  • 1386-1390 – dobra braci Pogarellów (LANDBUCH II, nr 342, 637, 792).
  • 1391, 18 X – Hannos von Wederow (LANDBUCH II, nr 986).
  • 1394, 23 IV – Heinrich von der Reibnicz von der Wederaw genannt (LANDBUCH II, nr 1368).
  • 1397, 10 I – Heinrich von der Rybnicz von Wederaw genant (LANDBUCH III, nr 178).
  • 1399, 5 V – Cunrad von der Rybnicz von Wederaw genant (LANDBUCH III, nr 545).
  • 1399, 27 XII – Heinrich von der Rybnicz von Wederaw (LANDBUCH III, nr 734).
  • 1399, 27 XII – Heinrich von Wederaw (LANDBUCH III, nr 735).
  • 1400, 12 VI – Hannos von der Rybnicz von Wederaw genant (LANDBUCH III, nr 796).
  • 1402, 26 X – Hannus von der Rybnicz czu Wederaw gesessin (LANDBUCH III, nr 1336).
  • 1430, 14 VI – fragment Kroniki Marcina z Bolkowa z opisem oblężenia przez husytów dwóch dworów w Wiadrowie (SRS 12, s. 11/32-12/33).
  • 1509 – Kunz von Reibnitz, Bartusch von Reibnitz (Zimmermann 1785, s. 1231).
  • 1550 – Günzel von Reibniz (Ritterdienste.SJ.1550, s. 48).
  • 1576 – Günzel Reibnitz zu Wederau (Treblin 1908, s. 123).
  • 1602 – Günzel von Reibniz (Ritterdienste.SJ.1602, s. 82).
  • 1626 – Hans Reibnitz (Zimmermann 1785, s. 231).
  • 1654 – George Sigmund von Tschirnhaus i jego potomkowie (Zimmermann 1785, s. 231).
  • 1669 – Georg Sigmend von TschirnHaus auf Wederau (Werner B-2, s. 353).
  • 1717 – Siegmund von Tschirnhaus (Matrykuła.SJ.1717, s. 49).
  • ok. 1750 – Graf Promnitz (Werner B-2, s. 353).
  • 1785 – Landrath von Schweiniz (Zimmermann 1785, s. 231).
  • 1905-1926 – folwark Oberhof własnością dr. Waltera Josephy z Wrocławia (SGA 1905, s. 247; SGA 1909, s. 257; SGA 1912, s. 266; SGA 1917, s. 277; SGA 1921, s. 292; SGA 1926, s. 490).

Według przekazu Kroniki Marcina z Bolkowa husyci otoczyli dwory w Wiadrowie, a następnie prowadzili przeciw nim ostrzał z dział na kule kamienne. Po wypełnieniu jednego z rowów drewnem i chrustem napastnicy dostali się do dworu. Próba obrony przy użyciu beczki ze smołą doprowadziła do pożaru, w którym spłonęły oba dwory. W przekazie wymieniono poległych przedstawicieli rodziny von der Reybnitz: Wolfarta, Nickela, Kuntza i drugiego Nickela, a także spalonych w łaźni mieszkańców, którzy schronili się w piwnicach.

Przemiany własności dóbr ziemskich

Obecność siedziby rycerskiej we wsi datuje się od lat 80. XIII w. W 1368 r. pisał się z niej Apecz Bozze – von Wederow (LANDBUCH I, nr 365). W 1371 r. księżna Agnieszka Habsburg przekazała folwark Apeczkowi Seidlitzowi, który uprzednio odkupiła od Kleryka Boltza (LANDBUCH I, nr 524). Najpóźniej w latach 1386-1402 we wsi były już dwa dwory, należące do Reibnitzów (LANDBUCH II, nr 149, 328, 382; APWr, rep. 39, nr 37, k. 674). Dwory te zostały zniszczone przez husytów w 1430 r., po czym, jak się wydaje, dworu dolnego (zachodniego) już nie odbudowano. Werner, Zimmermann i Treblin wspominają o obecności we wsi jednej siedziby pańskiej – dworu górnego Oberhof – oraz dwóch folwarków (Werner B-2, s. 353; Treblin 1908, s. 123; Zimmermann 1785, s. 231).

Fragment Kroniki Marcina z Bolkowa z opisem oblężenia przez husytów dwóch dworów w Wiadrowie (SRS 12, s. 11/32-12/33, tłum. Waldemar Lubański):

[…] przybyli (wszyscy) obaj Panowie razem między Strzegom, Jawor a Bolków i rozłożyli się obozem pod wioską Wiadrów i otoczyli dwór […] tamże w Wiadrowie. Dworów było dwa obok siebie, każdy z nich miał swoje domostwa i swoje zamknięcia (mury?) w szczególności, i chłopi wszyscy oddalili się [wycofali] na te dwa dwory. Byli tam także na tych dwóch dworach bracia i kuzyni, więc na jednym dworze Wolfart i Nickel von der Reybnitz, na drugim dworze Kuntz i Nickel także bracia von Reybnitz, i ustawili ci Husowie przed nimi (tymi dworami) pewnie ze sześć dział na kule kamienne bowiem dwa dni przed Świętym Ciałem (Boże Ciało – data podana w przypisach to 14.06.1430) i strzelali w stronę dworów bez przerwy dzień i noc; wydarzyło się to po narodzinach Boga […] że oni jeden z rowów (fos) wypełnili drewnem i chrustem i zepchnęli do wody i biegli potem z ludźmi przez rów (fosę) i przeszli do dworu, przecinali i rąbali w mur, który chcieli ci na dworze bronić (ochraniać), podpalili oni kwarcianą beczkę i chcieli ją wrzucić a więc ich ogniem przegnać i wypędzić. Wtedy utkwiła beczka kwarciana pomiędzy żerdziami, tak więc sami ten dwór podpalili i spalili oba dwory. A ci wyżej wymienieni szlachcice a więc Wolfart i Nickel von der Reybnitz na jednym dworze, Kuntz i Nickel von der Reybnitz na drugim dworze, ci zginęli spalili się wszyscy czterej, Bóg niech będzie im miłosierny, a ponieważ ogień się rozprzestrzenił i dwory spaliły się, i chłopi uciekli do piwnic, a Husowie cięli i rąbali przez mury i chcieli (dostać się) do nich do piwnic, wtedy jedna piwnica poddała się, i oni wszyscy wyszli i wczołgali się (wpełzli) do dołów, które zrobili Husowie, wtedy brali ich bezzwłocznie i wiązali po dwóch i dwóch razem i pędzili ich do łaźni, która stała przed dworem, podpalili ich i spalili ich w niej wszystkich całkiem godnych pożałowania, a było ich więcej niż trzydziestu

Historia budowlana obiektu

Faza 1 (2 poł. XIV w.)

Dwór dolny (zachodni) powstał jako druga siedziba Reibnitzów, położona poza wsią, na lekkim wyniesieniu terenu, na skarpie nadrzecznej. Naturalne walory obronne tego miejsca podnosiła obecność fosy wodnej i wału, zapewne zwieńczonego palisadą. Główna część zamku miała postać kamiennego budynku na planie wydłużonego prostokąta o wymiarach 6 x 16 m. Jego ściany o grubości 1 m zbudowano z kamienia łamanego na słabej, brązowej zaprawie wapiennej. Wewnątrz znajdował się podział na dwa pomieszczenia: szersze, o wymiarach 7,1 x 4 m, oraz węższe, o wymiarach 5,6 x 4 m. To ostatnie posiadało sklepienie kolebkowe, którego ślady można jeszcze odczytać na ścianie północnej, a także strzelnicę w murze południowym, rozglifioną do wnętrza.

Układ fos oraz lokalizacja murów sugerują obecność małego dziedzińca na północ od głównego budynku. Miał on wymiary 9,70 x 16 m.

Chronologia: 2 poł. XIV w.

Literatura

Konkretne wzmianki (wybór): SUB V, nr 165, 339; SUB VI, nr 204; LANDBUCH I, nr 365, 524, 858, 1113, 1128; LANDBUCH II, nr 108, 136, 146, 234, 325, 328, 342, 551, 559, 565, 574, 600, 637, 719, 771, 778, 792, 816, 865, 986, 1368; LANDBUCH III, nr 178, 545, 734, 735, 796, 1336; SRS 12, s. 11/32-12/33; Zimmermann 1785, s. 231, 1231; Ritterdienste.SJ.1550, s. 48; Treblin 1908, s. 123; Ritterdienste.SJ.1602, s. 82; Werner B-2, s. 353; Matrykuła.SJ.1717, s. 49; SGA 1905, s. 247; SGA 1909, s. 257; SGA 1912, s. 266; SGA 1917, s. 277; SGA 1921, s. 292; SGA 1926, s. 490.

Zimmermann F A (Ed.)

Beiträge zur Beschreibung Schlesien, Bd V Collection

Tramp, Johann Ernst, Brieg, 1785.

BibTeX

Adamska D

Fundacje dewocyjne rycerstwa księstwa świdnicko-jaworskiego w średniowieczu Book

Poznań-Wrocław, 2005.

BibTeX

Błoniewski P

Zamki rycerskie w księstwie świdnickim PhD Thesis

Wydział Architektury Politechniki Wrocławskiej, 2018, (praca doktorska napisana na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej pod kierunkiem Małgorzaty Chorowskiej, wydruk komputerowy w Centrum Wiedzy i Dokumentacji Naukowo-Technicznej PWr).

BibTeX

Matrykuła.SJ.1717 = Land-Register derer Herren Land-Stände und Landsaßen der Fürstenthümber Schweidnitz und Jauer, nach Ordnung der Weichbilder, wie solches von denen Herren Landes-Aeltesten. Anno 1717. revidiret werden Technical Report

Archiwum Państwowe we Wrocławiu Wrocław, 1717, (Zespół: Księstwo Świdnickie, sygn. 243).

BibTeX

Matrykuła.SJ.1731 = Personal-Land-Register derer Herren Land-Stände und Landsaßen in diesigen beyden Fürstenthümbern Schweidnitz und Jauer, nach Ordnung derer Weichbilder Technical Report

Archiwum Państwowe we Wrocławiu Wrocław, 1731, (Zespół: Księstwo Świdnickie, sygn. 245).

BibTeX

Pilch J

Zabytki architektury Dolnego Śląska Book

Wrocław, 1978.

BibTeX

Schaetzke V

Schlesische Burgen und Schlösser (Iser-Riesen-Waldenburger-Gebirge und Vorberge) Book

Schweidnitz, 1927.

BibTeX

Ritterdienste.SJ.1602 lub APWr Ritterdiernste = Ritterdiernste Inn dem Beyden Fürstenthümbern S: u. Jawer [1602] Collection

Wrocław, 1602, (Archiwum Państwowe we Wrocławiu, alternatywnie "APWr Ritterdiernste").

BibTeX

Jurek T (Ed.)

LANDBUCH I = Landbuch księstw świdnickiego i jaworskiego, tom I: 1366-1376 Collection

Poznań, 2000.

BibTeX

Jurek T (Ed.)

LANDBUCH II = Landbuch księstw świdnickiego i jaworskiego, tom II: 1385-1395 Collection

Poznań, 2004.

BibTeX

Jurek T (Ed.)

LANDBUCH III = Landbuch księstw świdnickiego i jaworskiego, tom III: 1396-1407 Collection

Poznań, 2007.

BibTeX

Wachter F (Ed.)

SRS XII = Scriptores Rerum Silesiacarum, t. XII: Geschichtschreiber Schlesiens des XV. Jahrhunderts Collection

Breslau, 1883.

BibTeX

Appelt H; Irgang W (Ed.)

SUb I = Schlesisches Urkundenbuch. Bd. I: 971-1230 Collection

Köln, 1963.

Links | BibTeX

Irgang W (Ed.)

SUb II = Schlesisches Urkundenbuch. Bd. II: 1231-1250 Collection

Köln-Graz-Wien, 1977.

Links | BibTeX

(Ed.)

SUb III = Schlesisches Urkundenbuch. Bd. III: 1251-1266 Collection

Köln, 1984.

BibTeX

Appelt H; Menzel J; Irgang W (Ed.)

SUb V = Schlesisches Urkundenbuch. Bd. V: 1282-1290 Collection

Köln-Weimar-Wien, 1993.

BibTeX

Appelt H; Menzel J; Irgang W (Ed.)

SUb VI = Schlesisches Urkundenbuch. Bd. VI: 1291-1300 Collection

Köln, 1998.

BibTeX

Irgang W (Ed.)

SUb IV = Schlesisches Urkundenbuch. Bd. IV: 1267-1281 Collection

Köln-Weimar-Wien, 1988.

BibTeX

Treblin M (Ed.)

Beiträge zur Siedlungskunde im ehemaligen Fürstentum Schweidnitz Collection

Breslau, 1908, (Spis majątków rycerskich 1576 r.).

BibTeX

Werner F B

Topographia oder Prodromus Silesiae Volumen III. das ist Representatio und Beschreibung derer Städte, Flecken, Clöster, Schlösser, Rittersitz, Kirchen, Bethhäuser, Gärten, Lust und Zier Gärten, Dorfschaften etc. derer Fürstenthümer: Münsterberg mit Frankenstein, Oels, Schweidnitz, Jauer, Trachenberg, Mit den Baronats der Standesherrschaften Wartenberg und Militsch, Wie auch den Kleinen Staaten Freyhan und Sulau (…) Durch (…) Book

1785, (rękopis w zbiorach Staatsbibliothek Berlin, oddział Geheimes Staatsarchiv Preußischer Kulturbesitz, HA Schlesien Rep. 135 Handschriften Nr 526/2).

BibTeX

Wrona W

Studium historyczno-konserwatorskie pałacu w Wiadrowie Technical Report

Archiwum DWKZ, Delegatura w Legnicy, sygn. 5134 Wrocław, 2013, (opracowanie Fundacji Otwartego Muzeum Techniki, wydruk komputerowy w archiwum DWKZ, Delegatura w Legnicy, sygn. 5134).

BibTeX

Ilustracje

Ilustracje

Lokalizacja

Lokalizacja