Średniowieczny gródek stożkowaty, nazywany Rogalikiem, znajduje się poza zwartą zabudową Pieszyc, na równinnym terenie po wschodniej stronie miejscowości. Założenie o zarysie zbliżonym do koła ma około 50 m średnicy. Jego centralną część otacza z trzech stron mokra fosa, osiągająca maksymalnie około 16 m szerokości.
| Lokalizacja | woj. dolnośląskie, pow. dzierżoniowski, gm. Pieszyce |
|---|---|
| Współrzędne | 50.71139, 16.58944 |
| Obszar AZP | 88-24 |
| Chronologia | późne średniowiecze (?) |
| Autorzy | Artur Boguszewicz, Dagmara Adamska |
| Data udostępnienia | 25.07.2026 |
Jak cytować?
Opis
Przynależność administracyjna i toponomastyka
- Współczesna: Pieszyce, gmina Pieszyce, pow. dzierżoniowski, woj. dolnośląskie.
- Historyczne jednostki administracyjne: od 1247 roku księstwo wrocławskie, od 1291 roku księstwo fürstenberskie, w latach 1321–1337 księstwo ziębickie, w latach 1337–1741 księstwo świdnickie; w latach 1258–1741 dystrykt dzierżoniowski (później Weichbild Reichenbach), w latach 1741–1945 Landkreis Reichenbach, w latach 1945–1975 województwo wrocławskie, a w latach 1975–1998 województwo wałbrzyskie.
- Nazwy historyczne: Pieszyce (niem. Peterswaldau), zapisy: 1258 – Peterswalt, Petirswald; 1301, 1305, 1322, 1371 – Peterswalde; 1310 – Peterswaldau; 1326 – Petirswalde; 1336 – curia murata (…) Petirzwald.
Kontekst przestrzenny, rozplanowanie, stan zachowania obiektu
Obiekt obronny typu motte położony jest na równinnym terenie, na wschód od zabudowań Pieszyc. Założenie ma zarys zbliżony do koła o średnicy około 50 m. Jego centralna część, o średnicy około 40 m, otoczona jest z trzech stron mokrą fosą o maksymalnej szerokości 16 m. Płaska powierzchnia obiektu znajduje się mniej więcej na poziomie otaczających pól, natomiast w stosunku do tafli wody w fosie wyniesiona jest o około 0,4 m. Nieznaczna kulminacja znajdowała się w południowej części założenia.
Wybór źródeł do dziejów miejscowości i dóbr ziemskich
- 1258 – biskup wrocławski, na prośbę księcia Henryka III jako patrona kościoła w Dzierżoniowie oraz Ottona de Wilin, patrona kaplicy w Pieszycach, oddzielił kaplicę od kościoła. Otto otrzymał w ramach odszkodowania 2 łany w Pieszycach Środkowych ze wszystkimi korzyściami, daninami, usługami i jurysdykcją, natomiast sługa Zygfryd otrzymał sołectwo z uposażeniem w Pieszycach (SUb III, nr 264, 267).
- 1301 – Jan Peterswaldau (RS 2629).
- 1305 – Henryk Długi (der Lange) Peterswaldau (RS 2869).
- 1310 – Arnold i Heineman Peterswaldau (RS 3145).
- 1322 – książę Bernard nadał Arnoldowi Peterswaldau, którego przed bitwą pod Mühldorf pasował na rycerza, wszystkie swoje prawa książęce nad jego majątkami w dystrykcie dzierżoniowskim. Nadanie obejmowało między innymi Pieszyce z 32 łanami, sądownictwo wyższe i niższe, czynsze pieniężne i zbożowe, prawo mennicze oraz inne prawa i swobody (RS 4235).
- 1326 – Bolko II świdnicki zwolnił Heinemana Peterswaldau z czynszów i świadczeń w naturze ciążących na jego dobrach w Pieszycach, zakupionych od Katarzyny, żony rycerza Konrada Czirna, kasztelana strzegomskiego. Zwolnienie stanowiło wynagrodzenie za lojalną służbę (RS 4518, 4534).
- 1329 – Bolko II świdnicki przekazał szlachetnemu rycerzowi Arnoldowi Peterswaldau, w podzięce za lojalną służbę, 8½ łana roli w Pieszycach, należących wcześniej do Kunemana Seidlitza (RS 4882).
- 1336 – rycerz Arnold Peterswaldau sprzedał rycerzowi Heinemanowi Peterswaldau i jego spadkobiercom murowany dwór (curia murata), młyn i folwark w Pieszycach w dystrykcie dzierżoniowskim. W skład majątku wchodziły także Wilmsberg z lasem i drewnem, prawo patronatu nad kościołem i ołtarzem, wiejskie młyny, w tym młyn na końcu wsi, prawa dominialne oraz majątek po obu stronach wsi wraz z 40 grzywnami dochodów, sądownictwem wyższym i niższym, opłatami pieniężnymi i zbożowymi oraz prawem menniczym. Wyłączono 22 grzywny dochodu z 9 łanów i 3 prętów, sprzedane wcześniej Konradowi zwanemu Jungelinkiem (RS 5575).
- 1371 – Hartung Peterswalde (Landbuch I, nr 689).
Bibliografia
Konkretne wzmianki (wybór): Boguszewicz 2010, s. 240–243, Nowakowski 2017, s. 384–386
Corona Silesiae: zamki Piastów fürstenberskich na południowym pograniczu księstwa jaworskiego, świdnickiego i ziębickiego do połowy XIV wieku Book
2010.
Problem zamku typu przejściowego na przykładzie warowni w Pieszycach Book Chapter
In: Kajzer, Leszek; others, (Ed.): Archaeologia et historia. Księga jubileuszowa dedykowana Pani Profesor Romanie Barnycz-Głupieniec, pp. 65-86, Łódź, 2000.
Transformationen und Umbrüche des 12./13. Jahrhunderts Book Chapter
In: Biermann, Felix; Kersting, Thomas; Klamt, Andreas (Ed.): Burgen und Landesausbau im 12./13. Jh. im südlichen Schlesien, vol. 64, pp. 115-130, Langenweissbach, 2012.
Śląskie obiekty typu motte. Studium archeologiczno-historyczne Book
2017.
CDS XVI = Codex Diplomaticus Silesiae, Regesten zur Schlesischen Geschichte, Bd. XVI: 1301-1315 (RS nr 2616-3542) Collection
Breslau, 1892, (używany również skrót 'RS' lub 'RSIV').
CDS XVIII = Codex Diplomaticus Silesiae, Regesten zur Schlesischen Geschichte, Bd. XVIII: 1316-1326 (RS nr 3542-4599) Collection
Breslau, 1898, (używany również skrót 'RS' lub 'RS V').
CDS XXII = Codex Diplomaticus Silesiae, Regesten zur Schlesischen Geschichte, Bd. XXII: 1327-1333 (RS nr 4600-5278) Collection
Breslau, 1903, (używany również skrót 'RS').
CDS XXIX = Codex Diplomaticus Silesiae, Regesten zur schlesischen Geschichte, Bd. XXIX: 1334-1337 (RS nr 5279-6020) Collection
Breslau, 1923, (używany również skrót 'RS').
CDS XXX = Codex Diplomaticus Silesiae, Regesten zur schlesischen Geschichte 1338-1342, Bd. XXX (RS nr 6021-6988) Collection
Breslau, 1925.
LANDBUCH I = Landbuch księstw świdnickiego i jaworskiego, tom I: 1366-1376 Collection
Poznań, 2000.
SUb III = Schlesisches Urkundenbuch. Bd. III: 1251-1266 Collection
Köln, 1984.
Ilustracje









