Rycerski dwór obronny w Pietrzykowie znajduje się w jej górnej części (Hohen-petersdorf), przy folwarku. Siedziba rycerska Czirnów, wzniesiona w 4. ćwierci XIV wieku jako budowla z założenia murowana, w kolejnych stuleciach została przekształcona w reprezentacyjny, nowożytny obiekt o planie czworobocznym oblanym wodą fosy. Ostateczną bryłę zyskała w wyniku dziewiętnastowiecznej przebudowy w duchu historyzmu.
| Lokalizacja | woj. dolnośląskie, pow. świdnicki, gm. Dobromierz |
|---|---|
| Współrzędne | 50.9007528, 16.2142022 |
| Obszar AZP | 84-20 |
| Chronologia | średniowiecze, nowożytność |
| Autorzy | Piotr Bloniewski, Małgorzata Chorowska, Artur Kwaśniewski |
| Data udostępnienia | 15.07.2026 |
Jak cytować?
Opis
Przynależność administracyjna i toponomastyka
- Współczesna: gmina Dobromierz, pow. świdnicki, woj. dolnośląskie.
- Historyczne jednostki administracyjne: księstwo jaworskie (1277–1286), księstwo lwóweckie (1286–1290), księstwo fürstenberskie (1290–1321), 1321–1741 księstwo świdnickie, dystrykt strzegomski.
- Nazwy historyczne: Pietrzyków (niem. Hohenpetersdorf, Kr. Bolkenhain / Kreis Jauer); zapisy: 1369 – vorwerg zu Petersdorf, vorwerk Petrsdorf; 1393 – capella villa Petersdorf; 1396 – vorwerk czu Petirsdorf (…) mit hofe; 1397 – capelle yn Petirsdorf / capelle czu Petirsdorf, vorwerg yn dem dorfe czu Petirsdorf; 1401 – furwerke czu Petirsdorf; 1407 – capelle uf dem hofe zu Petersdorf.
Kontekst przestrzenny, rozplanowanie, stan zachowania obiektu
Pietrzyków to mała wieś, wzmiankowana od 1369 roku, która na ogół wchodziła w obręb większych majątków ziemskich. Rycerski dwór obronny znajduje się w jej górnej części (Hohenpetersdorf), przy folwarku. Prócz niego na wzgórzach położonych na wschód od wsi przetrwały pozostałości dwóch innych założeń obronnych (obiekty 1 i 2) dość mocno oddalone od centrum. Ich związek z Pietrzykowem nie jest jasny, zwłaszcza założenia, które znajdowało się po drugiej stronie zalewu utworzonego po 1945 roku, na gruntach przysiółka Łąkoszów (pobliska wieś zalana przez wody zalewu w Dobromierzu).
Wybór źródeł do dziejów miejscowości i dóbr ziemskich
- 1369 – Jan Czirn zostawił w zastaw, jak wcześniej obiecał, swojemu szwagrowi Konradowi Liebenthal folwark w Pietrzykowie (Landbuch I, nr 371).
- 1369 – Mikołaj Stolcz sprzedał Janowi Czirnowi folwark w Pietrzykowie w dystrykcie dobromierskim (Landbuch I, nr 376).
- 1369 – Henryk Tschertitz przekazał Janowi Czirnowi wszystko, co ma we wsi Pietrzyków w dystrykcie dobromierskim (Landbuch I, nr 377).
- 1371 – Jan Czirn przekazał w oprawie swojej żonie Małgorzacie wszystkie czynsze w Pietrzykowie w dystrykcie bolkowskim (Landbuch I, nr 637).
- 1375 – Jan Czirn przekazał Konradowi Czirn 20 grzywien rocznego czynszu z Pietrzykowa i Łąkoszowa (ob. część Dobromierza) (Landbuch I, nr 948).
- 1385 – Gunter Rohnau, jako opiekun nieletniego Mikołaja, syna swojego brata Mikołaja Rohnau, wydzielił z ojcowizny Annie, swojej siostrze i żonie Koppe Zedlitza, 6 grzywien rocznego czynszu ze wsi Pietrzyków w dystrykcie bolkowskim (Landbuch II, nr 86).
- 1385 – Gunter Rohnau, w imieniu swoim i nieletniego Mikołaja, syna brata Mikołaja, sprzedał Gunczelowi Keulen, a po jego śmierci jego braciom Henrykowi i Janowi, 10 grzywien rocznego czynszu ze wsi Pietrzyków w dystrykcie bolkowskim (Landbuch II, nr 152).
- 1385 – Mikołaj Gelhorn siedzący w Pietrzykowie (Landbuch II, nr 141).
- 1387 – Henczel Koppe Zedlitz sprzedał Piotrowi Rosicz 6 grzywien rocznego czynszu ze wsi Pietrzyków w dystrykcie bolkowskim (Landbuch II, nr 433).
- 1387 – Anna, żona Koppe Zedlitza, sprzedała Piotrowi Rosicz 6 grzywien rocznego czynszu ze wsi Pietrzyków w dystrykcie bolkowskim (Landbuch II, nr 463).
- 1393 – Konrad Czirn prosi o zatwierdzenie przekazania 14 grzywien rocznego czynszu na ołtarz w kaplicy [na dworze] we wsi Pietrzyków pw. NMP i Wszystkich Świętych (Landbuch II, nr 1208).
- 1393 – Konrad Czirn zwany von der Wezen przekazał 3 grzywny rocznego czynszu z Pietrzykowa panu Janowi altarzyście [na dworze] w Pietrzykowie i jego następcom (Landbuch II, nr 1237).
- 1396 – Konrad Czirn zwany von der Wezen sprzedał Mikołajowi Schweinichen, synowi zmarłego Mikołaja, swój folwark w Pietrzykowie w dystrykcie bolkowskim z dworem tamże i stawami (dwa z przodu i trzy z tyłu dworu) oraz z lennem ołtarzowym na tymże dworze (Landbuch III, nr 641).
- 1397 – Mikołaj Baumgarten, altarzysta w kaplicy [na dworze] NMP i Wszystkich Świętych w Pietrzykowie (Landbuch III, nr 309).
- 1397 – Mikołaj Schweinichen, za zgodą żony Anny (z której wiana to pochodziło), sprzedał Mikołajowi Baumgarten, altarzyście w kaplicy [na dworze] NMP i Wszystkich Świętych w Pietrzykowie w dystrykcie bolkowskim, wszystko, co ma we wsi, wraz z 2 grzywnami rocznego czynszu (Landbuch III, nr 311).
- 1397 – Mikołaj Schweinichen, za zgodą żony Anny (z której wiana to pochodziło), sprzedał Danielowi Ohme i jego braciom Mikołajowi i Janowi 3 grzywny rocznego czynszu ze swojego folwarku w Pietrzykowie (Landbuch III, nr 1055).
- 1398–1406 – posiadaczem dóbr w Pietrzykowie Mikołaj Rohnau i jego syn Mikołaj (Landbuch III, nr 350, 974, 1642).
- 1401 – Mikołaj Schweinichen, syn zmarłego Mikołaja, sprzedał altarzyście kaplicy [na dworze] w Pietrzykowie Mikołajowi Lewtolf i jego rodzinie 1 grzywnę rocznego czynszu z zagrodników z folwarku w Pietrzykowie (Landbuch III, nr 1084).
- 1407 – posiadaczem dóbr w Pietrzykowie Heinze Rohnau Młodszy (Landbuch III, nr 1901).
- 1407 – Gyrwig altarzystą w kaplicy na dworze w Pietrzykowie (Landbuch III, nr 1925, 1927).
- 1550 – Sigmund von Borschnitz posiadaczem majątku w Pietrzykowie (Hochenpetersdorf), w górnej części wsi oraz przysiółka Łąkoszów, wsi Serwinów i Bronów (Ritterdienste 1550, s. 214).
- 1602 – Hans von Tschirnhaus z Sadów Górnych posiada Pietrzyków, ale w nim nie mieszka (Ritterdienste 1602, s. 79–80).
- 1658 – Christoph Gottlieb von Nimptsch (Zimmermann 1785, s. 113).
- 1717 – spadkobiercy Bernarda von Schweinitz będący prócz Pietrzykowa posiadaczami dolnej i górnej Kłaczyny, Ciechanowic, Myślinowa i Pastewnika (Matrykuła 1717, s. 49).
- 1731 – Anna von Berg z domu Schweinitz (Matrykuła 1731, s. 52).
- 1740 – Frau von Berg (Zimmermann 1785, s. 113).
- po 1740 – Alexander v. Maxen (Zimmermann 1785, s. 113).
- 1785 – Frau Obristin von Hohendorf – z Owiesna (Zimmermann 1785, s. 113).
Przemiany własności dóbr ziemskich
Kiedy wieś Pietrzyków wzmiankowano po raz pierwszy, oba założenia obronne na wzgórzach już nie funkcjonowały. Dokonane zostały wówczas trzy transakcje majątkowe. W maju 1369 roku Nitsche Stolcz sprzedał Hannoszowi von Czirnowi folwark w Pietrzykowie w dystrykcie dobromierskim i Łąkoszów. Kolejnym nabytkiem Hannosza były wszystkie dobra, które miał Heydenrich von Zettritz w Pietrzykowie i Łąkoszowie. Trzy dni później ten sam Hannosz przekazał folwark w Pietrzykowie swojemu szwagrowi Konradowi von Lienbentalowi. Wspomniany Hannos von Czirn w 1371 roku przekazał w dożywocie swojej żonie Małgorzacie wszystkie czynsze, które miał w Pietrzykowie i Łąkoszowie. Na szczególną uwagę zasługuje kolejna transakcja dokonana przez Hannosa von Czirna z 1375 roku, gdy zbył 20 grzywien rocznego czynszu ze swych dóbr w Pietrzykowie i Łąkoszowie na rzecz Konrada von Czirna dawniej z Gorzanowic koło Bolkowa (Landbuch I, nr 948).
Tymczasem od 1385 roku w Landbuchach księstwa świdnickiego zaczęły pojawiać się zapisy mówiące o obecności we wsi jeszcze innych majątków. Gunter Rohnau, jako opiekun nieletniego Mikołaja, syna swojego brata Mikołaja Rohnau, wydzielił z ojcowizny Annie, swojej siostrze, a żonie Koppe Zedlitza, 6 grzywien rocznego czynszu ze wsi Pietrzyków w dystrykcie bolkowskim. Następnie Gunter Rohnau, w imieniu swoim i nieletniego Mikołaja, syna brata Mikołaja, sprzedał Gunczelowi Keulen, a po jego śmierci jego braciom Henrykowi i Janowi, 10 grzywien rocznego czynszu ze wsi Pietrzyków. W tym samym roku wzmiankowano Mikołaja Gelhorna „siedzącego w Pietrzykowie”, co oznacza, że miał on tam swoją siedzibę. W 1387 roku Henczel Koppe Zedlitz sprzedał Piotrowi Rosicz 6 grzywien rocznego czynszu ze wsi Pietrzyków w dystrykcie bolkowskim i następnie to samo zrobiła jego żona Anna (Landbuch II, nr 433, 463).
Pierwsza wzmianka na temat obecności dworu we wsi wystąpiła w 1393 roku, kiedy to Konrad von Czirn zwany Małym dokonał nadania czynszu 14 grzywien na ołtarz w kaplicy we dworze pw. NMP i Wszystkich Świętych w Pietrzykowie (Landbuch II, nr 1208). Dodatkowo, w tym samym roku Konrad von Czirn (tu nazywany z Wezen, czyli z Łąkoszowa) uposażył 3 grzywnami rocznego czynszu z Pietrzykowa tamtejszego altarystę Jana i jego następców. W 1396 roku Konrad Czirn sprzedał Mikołajowi Schweinichen, synowi zmarłego Mikołaja, swój folwark w Pietrzykowie w dystrykcie bolkowskim z dworem tamże i stawami (dwoma z przodu i trzema z tyłu dworu) oraz z lennem ołtarzowym na tymże dworze (Landbuch III, nr 641).
Dalsze informacje na temat sprzedaży czynszów w obu wsiach, zmian altarystów, a nawet stanu posiadania właścicieli wydają się być mało istotne, podobnie jak dane na temat właścicieli dworu w 1550 roku – Sigmunda von Borschnitz i na początku XVII wieku – Hansa von Tschirnhaus z Sadów Górnych. Pierwszy z nich, prócz majątku w Pietrzykowie i Łąkoszowie, był posiadaczem wsi Serwinów i Bronów (Ritterdienste 1550, s. 214); drugi miał główny majątek w Sadach (Ritterdienste 1602, s. 79–80). W 1658 roku dwór posiadał Christoph Gottlieb von Nimptsch (Zimmermann 1785, s. 113), a w 1717 spadkobiercy Bernarda von Schweinitz, będący prócz Pietrzykowa posiadaczami dolnej i górnej Kłaczyny, Ciechanowic, Myślinowa i Pastewnika (Matrykuła 1717, s. 49). Ostatecznie dwór w Pietrzykowie odziedziczyła Anna von Berg z domu Schweinitz i zamieszkiwała w nim co najmniej w latach 1731–1740 (Matrykuła 1731, s. 52; Zimmermann 1785, s. 113). Dwór ten pozostawał siedzibą szlachecką także w drugiej połowie XVIII wieku i w XIX wieku (Zimmermann 1785, s. 113) i zapewne na te czasy przypadają jego główne przebudowy. Ostatecznie uformowano jego bryłę w czworobok z niewielkimi przybudówkami, o trzytraktowym układzie wnętrz (Pilch 2005, s. 267).
Historia budowlana
Faza 1 (4. ćwierć XIV w.)
Dwór obronny Czirnów, położony w górnej części wsi, wzmiankowany wraz z kaplicą i pobliskim folwarkiem od lat 90. XIV wieku. Zapewne był on już wówczas murowany, gdyż nawet pobieżna lustracja piwnic obecnego pałacu w Pietrzykowie pokazuje, że pasmo północne (wymiary 9 x 20 m) zostało zbudowane w okresie średniowiecza (Błoniewski 2018), a pasmo południowe jest nowożytne. To pierwsze wzniesiono z kamienia z niewielkim dodatkiem cegły na jasnobrązowej, dość słabej zaprawie wapiennej, w której występują charakterystyczne grudki wapna. O istnieniu starszych fragmentów murów może również świadczyć lekkie załamanie elewacji południowej. Jednakże oględziny dworu przeprowadzono jedynie w piwnicach i to bez wnikania w węzły murów. Żeby powiedzieć coś więcej potrzebne są badania architektoniczne, zwłaszcza jego części nadziemnej.
Faza 2 (1. poł. XVII w.)
Dwór po rozbudowie zyskał plan czworoboczny, zbliżony do kwadratu i oblany wodą fosy. Wejście doń prowadziło przez most, od strony wschodniej, a oba wschodnie narożniki fasady wzmocniły skośne przypory. Portal główny, ujęty w pilastry dekorowane grubym liściem akantu i zwieńczony rozerwanym naczółkiem powstał zapewne bliżej lat 40. XVII wieku (Czartoryski 2013). Wnętrze podzielono na 3 pasma – w środkowym znalazła się sklepiona sień, prowadząca do tunelowych schodów na piętro. Nakryto ją kolebkowo-krzyżowo, a krawędzie i dół wysklepek obwiednio szeroką, dekoracyjną listwą.
Faza 3 (poł. XIX w.)
Przebudowa w duchu historyzmu i nakrycie dworu wysokim dachem dwuspadowym z dwukondygnacyjnymi szczytami od strony wschodniej i zachodniej. Z tej fazy pochodzą m.in. neogotyckie gzymsy kapnikowe nad regularnie rozmieszczonymi oknami na elewacjach dworu.
Literatura
Konkretne wzmianki (wybór): Landbuch I, nr 371, nr 376, nr 377, nr 637, nr 948; Landbuch II, nr 86, nr 141, nr 152, nr 433, nr 463, nr 1208, nr 1237; Landbuch III, nr 309, nr 311, nr 350, nr 641, nr 974, nr 1055, nr 1084, nr 1642, nr 1901, nr 1925, nr 1927; Ritterdienste 1550, s. 214; Ritterdienste 1602, s. 79–80; Zimmermann 1785, s. 113; Matrykuła 1717, s. 49; Matrykuła 1731, s. 52; Pilch 2005, s. 267
Beiträge zur Beschreibung Schlesien, Bd V Collection
Tramp, Johann Ernst, Brieg, 1785.
Zamki rycerskie w księstwie świdnickim PhD Thesis
Wydział Architektury Politechniki Wrocławskiej, 2018, (praca doktorska napisana na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej pod kierunkiem Małgorzaty Chorowskiej, wydruk komputerowy w Centrum Wiedzy i Dokumentacji Naukowo-Technicznej PWr).
Matrykuła.SJ.1717 = Land-Register derer Herren Land-Stände und Landsaßen der Fürstenthümber Schweidnitz und Jauer, nach Ordnung der Weichbilder, wie solches von denen Herren Landes-Aeltesten. Anno 1717. revidiret werden Technical Report
Archiwum Państwowe we Wrocławiu Wrocław, 1717, (Zespół: Księstwo Świdnickie, sygn. 243).
Matrykuła.SJ.1731 = Personal-Land-Register derer Herren Land-Stände und Landsaßen in diesigen beyden Fürstenthümbern Schweidnitz und Jauer, nach Ordnung derer Weichbilder Technical Report
Archiwum Państwowe we Wrocławiu Wrocław, 1731, (Zespół: Księstwo Świdnickie, sygn. 245).
Ritterdienste.SJ.1550 = Register der Ritterdiernste der Koen auch zu Hungern den Behemb Königlichen Macht(...) Collection
Wrocław, 1550, (Zespół: Księstwo Świdnickie, sygn. 4).
Ritterdienste.SJ.1602 lub APWr Ritterdiernste = Ritterdiernste Inn dem Beyden Fürstenthümbern S: u. Jawer [1602] Collection
Wrocław, 1602, (Archiwum Państwowe we Wrocławiu, alternatywnie "APWr Ritterdiernste").
LANDBUCH I = Landbuch księstw świdnickiego i jaworskiego, tom I: 1366-1376 Collection
Poznań, 2000.
LANDBUCH II = Landbuch księstw świdnickiego i jaworskiego, tom II: 1385-1395 Collection
Poznań, 2004.
LANDBUCH III = Landbuch księstw świdnickiego i jaworskiego, tom III: 1396-1407 Collection
Poznań, 2007.
Ilustracje


















![KĄTKI, widok na pałac od frontu, 2023 (fot. P. Błoniewski , Katalog Zamków i Dworów Obronnych Śląska [https://zamki.pwr.edu.pl/]. Licencja: CC BY-NC 4.0 [https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0/])](https://zamki.pwr.edu.pl/wp-content/uploads/2025/04/4-Katki-palac-od-frontu-stan-2023-300x135.jpg)