Późne średniowiecze – okres średniowiecza, odpowiadający włoskiemu trecento i wczesnemu renesansowi. Na potrzeby katalogu Zamków i dworów obronnych Śląska przyjęto, że przypada na XIV i XV wiek.
Okres ten charakteryzuje się rozwojem stylu gotyckiego, który do części rejonów północnej Europy i Hiszpanii dotarł ok. 1400 roku, a także rozwojem świeckiej sztuki użytkowej dla bogacących się klas mieszczańskich Włoch i Flandrii
Średniowieczny zamek w Sławie nie zachował się. Obecny zespół pałacowy wzniesiono w zasadniczym zrębie w latach 1732–1735 na miejscu starszego założenia, wykorzystując elementy zamku zniszczonego pożarem w 1721 r. Część ustaleń starszej literatury (m.in. o „XV-wiecznej” baszcie sprzężonej z oficyną) zweryfikowały badania archeologiczne, wskazujące …
Dwór w Stabłowicach (obecnie osiedle Wrocław–Stabłowice) znajdował się w dolinie Bystrzycy, przy południowym krańcu dawnej wsi, na zachód od kościoła. W nowożytnej kartografii murowana siedziba sytuowana była w południowej części folwarku, na wyspie otoczonej rowami zasilanymi wodami rzeki. Ikonografia z połowy XVIII wieku (F.B. …
Gotycko-renesansowy dwór w Ślęzie–Lasowie rozwinął się na kopcu otoczonym fosą, gdzie najpierw funkcjonowała zabudowa szachulcowa, a w 2 poł. XIV wieku wzniesiono murowaną, ceglaną wieżę mieszkalną. Obiekt przebudowano na przełomie XV i XVI wieku oraz gruntownie przekształcono w pierwszych dziesięcioleciach XVII wieku, rozbudowując część …
W Samotworze starsza, późnośredniowieczna siedziba panów wsi funkcjonowała na cyplu wcinającym się w zakole Bystrzycy, w centralnej części miejscowości. Obecny klasycystyczny pałac wzniesiono w latach 1776–1781, jednak w terenie czytelny jest relikt wcześniejszego murowanego założenia w postaci okazałego, owalnego nasypu o wymiarach u podstawy …
W Borku Strzelińskim zachowały się relikty średniowiecznego dworu biskupiego, wzniesionego z kamienia łamanego spajanego zaprawą wapienną, na planie wydłużonego prostokąta ze skośnymi przyporami w narożach. Późniejsze przebudowy, w tym renesansowe przekształcenia, w dużej mierze zatarły pierwotny wygląd, jednak czytelne są m.in. zamurowane otwory szczelinowe, …
Murowany dwór w Chobieni funkcjonował jako książęca i później rycerska siedziba obronno-rezydencjonalna, zlokalizowana w centralnej części dawnego miasteczka, przy południowo-zachodnim narożniku rynku. Założenie rozwijało się wielofazowo od późnego średniowiecza po okres nowożytny, osiągając w XVI–XVII wieku formę regularnej, czteroskrzydłowej rezydencji z dziedzińcem wewnętrznym. Lokalizacja …
Najstarsza siedziba w Gałowie, wzmiankowana w XIV i XV wieku jako ośrodek rodowy von Seidlitz, a następnie własność mieszczan Jenkwitzów i ich następców, została całkowicie przekształcona podczas budowy nowożytnego dworu na rozległym nasypie. Rezydencja z 2 połowy XVI wieku, zniszczona w czasie wojny trzydziestoletniej, …
W Krzyżowicach (dawnych Wierzbicach Małych) późnośredniowieczna murowana wieża mieszkalna, następnie dwór z połowy XVI wieku i nowożytny pałac z 1 połowy XVIII wieku współtworzą wielofazowe założenie rezydencjonalne. W urbarzu z 2 poł. XVI w. opisano kamienną wieżę z użytkową piwnicą, dom mieszkalny z budynkiem …
Renesansowo–barokowy dwór we Wrocławiu–Leśnicy powstał w miejscu średniowiecznego założenia, którego początki wiążą się z dworem książęcym wzmiankowanym od 1 połowy XIII w. Najstarsze murowane partie (po 1420 r.) to piwnice domu 10×20 m; w XVI w. rozbudowano rezydencję o trakt południowy, wieżę wejściową i …
Obiekt w Rościsławicach to klasycystyczny dwór wzniesiony ok. 1800 r. na miejscu starszego założenia. W piwnicach zachowały się mury wcześniejszej, murowanej wieży mieszkalnej, prawdopodobnie wpisanej w narożnik muru obwodowego. Pierwotnie stała na kopcu otoczonym fosą, którą zasypano w XIX w. Lokalizacja woj. dolnośląskie, pow. …
